Uit onderzoek blijkt dat Centraal-Anatolië zich langzaam splitst langs de tektonische kloof
Een recent wetenschappelijk onderzoek naar tektonische bewegingen in Türkiye heeft tot bezorgdheid geleid onder geologen, wat suggereert dat de Anatolische landmassa in de loop van miljoenen jaren geleidelijk in tweeën zou kunnen splitsen als gevolg van aanhoudende spanningen in de aardkorst.
Het onderzoek, uitgevoerd door academici van de Zonguldak Bülent Ecevit Universiteit, Dokuz Eylül Universiteit en Fırat Universiteit, analyseerde satellietradargegevens op lange termijn om de vervorming van de aardkorst in het hele land in kaart te brengen.
Hun bevindingen laten een opvallend verschil zien. Land ten oosten van de hoofdstad Ankara verplaatst zich naar het noorden, terwijl gebieden in het westen naar het zuiden verschuiven.
Volgens professor Şenol Hakan Kutoğlu, lid van de faculteit geomatica, heeft deze tegengestelde beweging geleid tot wat onderzoekers omschrijven als een ‘nul-verplaatsingslijn’ die zich uitstrekt van de zuidwestelijke provincie Antalya tot de kuststad Zonguldak aan de Zwarte Zee.
Rond deze lijn ligt een zone van opgehoopte spanning, die het team de ‘Centraal-Anatolische Transitiezone’ heeft genoemd.
De studie, gepubliceerd in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift, geeft aan dat deze seismische zone in het verleden al talloze aardbevingen op kleine en middelgrote schaal heeft veroorzaakt.
Kutoğlu legde uit dat zolang deze spanning aanhoudt, het oostelijke deel van centraal Türkiye zal blijven stijgen, terwijl het westelijke deel afneemt. “Gedurende miljoenen jaren kunnen deze bewegingen zich ophopen tot enkele kilometers,” zei hij, eraan toevoegend dat “de uiteindelijke splitsing van Anatolië in twee afzonderlijke blokken niet kan worden uitgesloten.”
Het onderzoek koppelt deze dynamiek ook aan bredere platentektoniek. De Arabische tektonische plaat beweegt ongeveer 1,2 centimeter per jaar sneller dan de Afrikaanse plaat en oefent druk uit op Anatolië.
Deze interactie heeft een belangrijke rol gespeeld bij het vormgeven van de Oost-Anatolische breuklijn, een van de belangrijkste seismische breuklijnen van het land.
De studie suggereert dat het noordelijke deel van deze breuklijn geleidelijk zou kunnen naderen en mogelijk zou kunnen samensmelten met de Noord-Anatolische breuklijn over geologische tijdschalen. Onderzoekers wijzen ook op de mogelijkheid dat er vanuit de zuidelijke provincie Hatay naar het noorden een nieuwe verticale breuklijn ontstaat, die bestaande breuksystemen doorsnijdt.
