Troy: Een bron van Turkse trots

Troy: Een bron van Turkse trots

Een geschenk van de filmset van ‘Troy’: een gigantische replica van het Trojaanse paard doemt op boven de haven van Çanakkale aan de Dardanellenstraat in het westen van Türkiye.

klasse = “cf”>

De legende van de oude stad, voor het eerst verteld door Homerus en daarna opnieuw verteld voor het witte doek in 2004, met Brad Pitt als Achilles, reist deze week naar het Colosseum in Rome, waar op 12 juni een grote nieuwe tentoonstelling wordt geopend.

Türkiye wil graag de Anatolische wortels van de stad onder de aandacht brengen en heeft meer dan 220 kunstvoorwerpen uitgeleend die te zien zullen zijn op de tentoonstelling ‘Troje en Rome’, die tot half oktober loopt.

“Als je Homerus leest, krijg je geen heel duidelijk beeld van de identiteit van de Trojanen. Maar ten tijde van de Trojaanse oorlog behoorden ze zeker tot de Anatolische volkeren”, zegt Reyhan Körpe, plaatsvervangend hoofd van de opgravingen van Troje en een deskundige op het gebied van de oude geschiedenis aan de Çanakkale Universiteit.

De overblijfselen van Troje, gelegen aan de Egeïsche kust van Türkiye, staan ​​op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en omvatten 185 hectare aan stenen en afbrokkelende wallen bezaaid met klaprozen en rondscharrelende eekhoorns.

Dertig jaar lang heeft Körpe elke centimeter van dit enorme terrein bewandeld, waarvan de lagen het verhaal vertellen van negen verschillende nederzettingen, waarbij de overblijfselen van hun wallen met elkaar verweven en over elkaar heen liggen.

klasse = “cf”>

Westelijke flank van het oosten

“Ik heb een heel jaar door de stenen gelopen, met kaarten in de hand, in een poging te begrijpen hoe ze in elkaar passen”, vertelde hij aan AFP.

Zijn passie is duidelijk zichtbaar voor de plek, die werd gesticht in 3000 voor Christus en voortdurend bewoond werd totdat hij in de zesde eeuw na Christus werd verlaten.
“Het was het meest westelijke deel van de oostelijke beschaving”, wat Troje zijn betekenis gaf, zei Körpe.

De Trojaanse oorlog, die rond 1200 v.

Het is een idee dat een sterke weerklank vindt in deze beboste heuvels, die enkele millennia later getuige waren van de veldslagen uit de Eerste Wereldoorlog van 1915, toen de geallieerde troepen een bloedige nederlaag leden toen ze probeerden de Dardanellen te veroveren op het Ottomaanse Rijk.

Luwiaanse hiërogliefen

Van de honderden artefacten die Türkiye aan de tentoonstelling in Rome heeft uitgeleend, zijn er meer dan 100 afkomstig uit het Troje-museum, waarvan sommige voor het eerst te zien zullen zijn.

klasse = “cf”>

Eén stuk is een bronzen zegel gemarkeerd met hiërogliefen dat in 1995 werd ontdekt en dat belangrijke aanwijzingen biedt over de Anatolische wortels van de stad.
“Het is het enige spoor van schrift dat in Troje is gevonden en dat in een Anatolische taal is geschreven, wat bewijst dat de eerste taal die daar werd gesproken die van de Luwische volkeren was”, legt museumdirecteur Sinem Düzgören uit.

De Luwiërs waren een oud volk dat tijdens de bronstijd en de vroege ijzertijd in West- en Zuid-Anatolië leefde, wier taal een belangrijke rol speelde in het Hettitische rijk.

klasse = “cf”>

Hoewel Troje geen Hettitische stad was, maakte het deel uit van het Hettitische rijk, dat het Wilusa noemde. Dat werd Ilion voor de Grieken – of Ilios voor Homerus.
“Deze stukken zijn misschien niet de meest spectaculaire, maar vanuit historisch oogpunt zijn ze wel het belangrijkst, omdat ze getuigen van de geschiedenis van Troje”, vertelde Duzgoren aan AFP.

Er wordt ook een groot aantal wapens voor gebruik in de oorlog naar Rome gestuurd: stenen voor gebruik in een slinger, messen, speren en pijlpunten.

“Deze wapens worden genoemd in de Ilias en dateren uit dezelfde periode waarin Homerus ze noemde”, zei ze.

Maar het is een realiteit die ver verwijderd is van de epische, geromantiseerde gevechten die zich afspelen in Wolfgang Petersens “Troy” (2004).

Afgezien van het nalaten van de 12 ton wegende replica van het Trojaanse paard dat boven de waterkant van Çanakkale opdoemt, heeft de film veel bijgedragen aan het aanwakkeren van de hernieuwde belangstelling voor Troje, zei Körpe.

“Noch de producenten, noch de regisseur kwamen hier, ook al deden we toen enkele van de belangrijkste ontdekkingen”, zei hij droevig. “Maar het aantal toeristen groeide wel, ook al zochten ze tussen de ruïnes alleen maar naar sporen van Brad Pitt!”