Het verdriet is nog steeds groot voor de families van de slachtoffers van de hotelbrand in Bolu
In Düzce voerden leerlingen van de Azmimilli Primary School een bewustmakingscampagne uit om de kinderen te herdenken die omkwamen bij een brand in het Grand Kartal Hotel in het Bolu Kartalkaya Skicentrum. AA-foto.
De familieleden van degenen die dierbaren verloren bij de hotelbrand van vorig jaar in een skigebied in de noordelijke provincie Bolu hebben hun verhalen verteld, met het verdriet nog vers in hun hart.
Bijna een jaar is verstreken sinds de brand in het Grand Kartal Hotel in het skiresort Kartalkaya op 21 januari 2025, waarbij 78 mensen omkwamen en 137 gewond raakten. Bijna de helft van de slachtoffers waren kinderen, aangezien de brand samenviel met de tussentijdse pauze van de scholen.
In een gesprek met de media zei Yüksel Gültekin, die acht familieleden verloor bij de brand, dat hij de pijn van die dag nog steeds even scherp voelt als toen het gebeurde.
Gültekin verloor zijn zonen Bilal en Enes, zijn dochter Rümeysa, zijn schoondochter Zehra Sena en zijn kleinkinderen Yusuf Sinaneddin, Muhammet Selim en Bekir Sadık Gültekin, evenals Sümeyye Güner.
Hij eert hun nagedachtenis door ballonnen aan de graven van zijn kleinkinderen te binden, die versierd zijn met vuurraderen, en door in hun naam liefdadigheidsactiviteiten te ontplooien.
“Ik bezoek de begraafplaats elke dag, of ik nu ’s ochtends naar mijn werk ga of ’s avonds naar huis ga. Zelfs als ik de stad uit ben, zorg ik ervoor dat ik er indien nodig om 2 of 3 uur ’s nachts bezoek”, zei hij.
“In de winter gaan de ballonnen niet zo lang mee, dus vervangen we ze drie keer per week. In de zomer gaan ze iets langer mee. Dit is psychologisch. Als ik mijn kinderen in de ballonnen zie terwijl ik ze loslaat, krijg ik het gevoel dat ze leven. Dit is hoe onze geest er nu mee omgaat”, zei hij.
Mehmet Güner, die verschillende familieleden verloor, deelde hetzelfde gevoel en zei dat hun pijn nog steeds even vers is als altijd.
“Het lijden dat we voelen is onbeschrijfelijk. Geen enkele rechterlijke uitspraak of wat dan ook kan onze dierbaren terugbrengen. Na verloop van tijd blijft de pijn bestaan. Zelfs als we proberen onszelf af te leiden met andere dingen, verlaat de pijn onze geest nooit. Omgaan met dit verdriet is buitengewoon moeilijk. Op dit moment is het enige dat we kunnen doen bidden voor onze kinderen. We vragen God om geduld. Verder valt er niets meer te zeggen”, aldus Güner.
De tragedie – waarbij gasten en personeel uit ramen sprongen om uit met rook en vlammen gevulde kamers te ontsnappen, of lakens gebruikten om zich van de bovenste verdiepingen te laten zakken – veroorzaakte schokgolven door heel Türkiye en voedde een wijdverbreide roep om aansprakelijkheid wegens nalatigheid en veiligheidsschendingen.
De rechtbank heeft vorig jaar meerdere levenslange gevangenisstraffen opgelegd aan elf beklaagden, waaronder hoteleigenaar Halit Ergül, voor hun rol in de dodelijke hotelbrand.
