Gemeenschappen herdenken de 103e verjaardag van de Turks-Griekse bevolkingsuitwisseling
Türkiye markeerde de 103e verjaardag van de Turks-Griekse bevolkingsuitwisseling, een gedwongen migratie die de Egeïsche regio een nieuwe vorm gaf en honderdduizenden mensen ontwortelde.
Ondertekend op 30 januari 1923, onder het Verdrag van Lausanne, dwong de overeenkomst ongeveer 400.000 etnische Turken om Griekenland te verlaten en naar Anatolië te gaan, terwijl 1,2 miljoen orthodoxe Grieken van Türkiye naar Griekenland trokken.
De uittocht liet lege huizen achter en verbrijzelde herinneringen, waardoor ontheemde gezinnen gedwongen werden opnieuw te beginnen in onbekende landen.
Door het hele land werden herdenkingsevenementen gehouden. In de noordwestelijke provincie Bursa’s Nilufer-district organiseerden de gemeente en een uitwisselingsvereniging uit Lausanne een concert dat het publiek samenbracht door middel van liederen die het gedeelde culturele erfgoed weerspiegelden.
Burgemeester Sadi Özdemir van Nilüfer zei tegen de aanwezigen: “De uitwisseling gaat niet alleen over degenen die zijn vertrokken, maar ook over de huizen, halflevende levens en herinneringen die zijn achtergebleven. Het behoud van dit erfgoed met zowel een verantwoordelijkheid als een eerbetoon aan onze voorouders.”
In de hoofdstad Ankara organiseerde de Samsun Balkan Turks Association een formele ceremonie in Anıtkabir, de laatste rustplaats van de moderne Türkiye-oprichter Mustafa Kemal Atatürk, bijgewoond door afstammelingen van uitwisselingen.
Het evenement begon met een mars en benadrukte de historische betekenis van de bevolkingsbeweging. Op het eiland Cunda in Ayvalık in de westelijke provincie Balıkesir hield de Ayvalık Girit Association een herdenking in het Mevlana Park, waarbij ze bloemen in de zee legde en het volkslied van Türkiye zong ter nagedachtenis aan degenen die verloren waren gegaan tijdens de migratie.
De uitwisseling van 1923 transformeerde niet alleen de demografische kaart van Turkije en Griekenland, maar liet ook een blijvende culturele erfenis na. Meer dan een eeuw later blijven nakomelingen degenen eren die gedwongen werden te vertrekken, waarbij ze de liederen, verhalen en tradities levend houden die de twee gemeenschappen van generatie op generatie met elkaar verbinden.
