Familie, intimiteit onder druk bij Berlinale
Vandaag gaat de 76e editie van het Filmfestival van Berlijn van start, met producties uit meer dan 80 landen en met de Duitse filmlegende Wim Wenders als voorzitter van de jury van dit jaar.
Hier zijn vijf dingen die je kunt verwachten van het festival van dit jaar, dat loopt tot 22 februari.
Van de ruim 200 films die tijdens het 10-daagse festival worden vertoond, strijden er 22 om de felbegeerde Gouden Beer, die vorig jaar werd gewonnen door het drama ‘Dreams’ van de Noorse regisseur Dag Johan Haugerud.
Bij het samenstellen van het gevarieerde programma van dit jaar zei festivaldirecteur Tricia Tuttle dat “het leidende principe was om weer te geven waar de internationale cinema zich nu bevindt.”
Ze zei dat ze ‘familie en intimiteit onder druk, vragen over zorg, macht, erbij horen en de ervaring van het leven tussen werelden’ als thema’s had opgemerkt die door de selectie van dit jaar liepen.
“Veel van de films kijken naar hoe privélevens worden gevormd door grotere politieke en sociale krachten.”
Het festival zal ook de Maleisische acteur Michelle Yeoh, die in 2023 de Oscar voor beste actrice won voor ‘Everything Everywhere All at Once’, eren met een Lifetime Achievement Award.
Net als in 2025 regisseerden vrouwen de meeste films die op het festival worden vertoond.
Van degenen die aan de officiële competitie deelnamen, werden negen van de 22 geregisseerd door vrouwen, een groter percentage dan op de festivals van Cannes of Venetië.
“Een ding dat voor mij bemoedigend is, is het aantal vrouwelijke filmmakers voor de tweede en derde keer dat sterk werk heeft gemaakt”, aldus Tuttle.
De openingsfilm, ‘No Good Men’, is zelf de derde speelfilm van de Afghaanse regisseur Shahrbanoo Sadat.
“Het gaat over de ervaringen van Afghaanse vrouwen, die je niet zou zien als Shahrbanoo’s werk er niet was geweest,” zei Tuttle.
Sadat ontvluchtte haar thuisland na de machtsovername van de Taliban in 2021 en woont nu in Hamburg.
Amerikaanse films blijven ongrijpbaar
In tegenstelling tot Cannes of Venetië, die regelmatig Oscarkandidaten aantrekken, kent Berlijn niet zoveel grootschalige Amerikaanse producties en het sterrenstof dat daarmee vaak gepaard gaat.
“Sommige van de grootste geschreven films van het jaar, dat soort commerciële-arthouse crossover-films, zijn dit jaar niet op festivals gelanceerd,” merkte Tuttle op, misschien met een knipoog naar titels als “One Battle After Another”, “Sinners” en “Marty Supreme.”
Voor dergelijke films, die gemakkelijk meer dan 100 miljoen dollar kunnen kosten om te maken, willen producenten en distributeurs steeds meer controle hebben over alle aspecten van de release van een film.
“Festivals kunnen drukke, luidruchtige plekken zijn waar je misschien niet de doorsnee krijgt die je wilt”, aldus Tuttle – om nog maar te zwijgen van het risico op negatieve recensies van critici.
Dit jaar zal het festival vooral Europese coproducties omvatten met financiering uit verschillende landen.
Volgens Tuttle “is er op dit moment een kans voor Europa, voor Europese producenten om samen te werken”, terwijl de industrie in bredere zin blijft uiteenvallen.
Ze haalt het voorbeeld aan van Joachim Trier’s ‘Sentimental Value’, genomineerd voor negen Oscars, een coproductie van Noorwegen, Denemarken, Frankrijk en Duitsland.
“Sentimental Value is een film die door veel landen is gemaakt in termen van investeringen, maar het is in hoge mate het werk van een auteur en een heel belangrijke filmmaker”, aldus Tuttle.
Streamingplatforms vrijwel afwezig
Anders dan in Venetië, waar drie door Netflix geproduceerde films meededen aan de officiële competitie, zijn de reuzen van de streamingwereld in Berlijn relatief marginaal.
“Er zit echte waarde in een theatertentoonstelling, niet alleen omdat er geld mee te verdienen is… maar ook, voor ons als filmfans, is het de beste manier om een film te zien”, aldus Tuttle.
De enige Netflix-film op de Berlinale van dit jaar zal te zien zijn in de sectie ‘Speciale presentatie’ – buiten de officiële competitie.
“Un hijo proprio” (‘Een kind van mijn eigen’) is een lange documentaire die het verhaal vertelt van een Mexicaanse vrouw die een zwangerschap bedenkt in een poging te ontsnappen aan de druk van haar familie om een kind te krijgen.
