Ziggy Stardust leeft voort bij David Bowie in Londen meeslepend
David Bowie, afgetekend tegen het licht op het podium in 1990, blaast een oorverdovende vertolking van “Rebel Rebel” terwijl een meeslepend publiek met opgeheven armen meeklapt.
klasse = “cf”>
Terugspoelen naar 1973 en de iconische ster staat op het podium van de Londense Hammersmith Odeon en zingt “Rock ‘n’ Roll Suicide” in zijn laatste show als Ziggy Stardust.
Tien jaar nadat Bowie in 2016 op 69-jarige leeftijd in New York overleed, zijn dit slechts enkele van de betoverende momenten vastgelegd in een nieuwe meeslepende multimediafilm in de Lightroom-locatie in Londen, die op 22 april werd geopend.
Tijdens de show treedt Bowie live op, inclusief nooit eerder vertoonde beelden, naast zelden gehoorde interviews.
Het is het nieuwste project gewijd aan de zanger, algemeen beschouwd als een van de meest invloedrijke artiesten van de 20e eeuw.
In de ‘kathedraalachtige’ Lightroom worden beelden en beeldmateriaal geprojecteerd op elf meter hoge schermen op alle vier de muren en op de vloer.
Gecombineerd met een 360 graden geluidssysteem is het ideaal om Bowie’s “genie als live artiest” over te brengen en het gevoel te creëren dat je midden in het publiek staat, aldus schrijver en regisseur Mark Grimmer.
klasse = “cf”>
“Het is een sociale gebeurtenis. Het is een menigte mensen, je bent daar met andere mensen”, vertelde Grimmer aan AFP.
Voor de show ploegden Grimmer en co-regisseur Tom Wexler talloze uren aan beeldmateriaal door in het enorme Bowie-archief.
Hoogtepunten van “David Bowie: You’re Not Alone” zijn onder meer het Hammersmith Odeon-optreden van de ster.
Het concert was beroemd in de DA Pennebaker-film “Ziggy Stardust: The Motion Picture” (1983), waarin Bowie de Ziggy-persona vermoordde.
Icoon en mens
Een ander hoogtepunt is een optreden van ‘Heroes’ in 1978 in Earl’s Court in Londen, toen Bowie ‘echt op het hoogtepunt van zijn macht was’, zei Grimmer.
Andere beelden zijn onder meer Bowie bij Live Aid in 1985 en het optreden van “Starman” in het BBC-hitlijstprogramma Top of the Pops in 1972, gekleed in een typisch bizarre regenboogjumpsuit en laarzen.
Afgewisseld met de beelden is er veel Bowie in zijn eigen woorden.
De zanger, die in 1969 zijn eerste grote hit scoorde met ‘Space Oddity’, beschrijft de somberheid van zijn Londense jeugd en zijn zoektocht naar ‘kleur, opwinding’ en een ‘uitweg’.
“Ik denk dat een van de dingen die we wilden doen is om inzicht te geven in de mens Bowie, en ook in Bowie het icoon”, aldus Grimmer.
Na het luisteren naar enkele van de vele interviews die hij gaf, kwam er een “zeer humoristisch en zelfspot” karakter naar voren, voegde hij eraan toe.
klasse = “cf”>
Bowie lacht als hij zichzelf omschrijft als een ‘onwaarschijnlijke’ rockster, zichzelf vergelijkt met een ‘keizerspinguïn’ en toegeeft dat hij een brandende nieuwsgierigheid heeft naar alles in het leven ‘behalve country en western (muziek), natuurlijk.’
Grimmer richt zich ook op het creatieve proces van Bowie, waarin hij zichzelf eindeloos opnieuw uitvond.
‘Zweven op het leven’
Bowie, wiens geboortenaam David Jones was, was in wezen een ‘verlegen persoon’ en had in de beginjaren moeite met optreden op het podium.
Om zijn remmingen te overwinnen, verdiepte hij zich in de personages die hij creëerde, zoals de androgyne buitenaardse rockster Ziggy Stardust die vóór een apocalyps naar de aarde werd gestuurd.
klasse = “cf”>
Toen al het ‘theatrale’ was verwijderd, zei Bowie dat hij in feite een schrijver was die zich aangetrokken voelde tot de geïsoleerde en grillige ‘niet-gewone jongens’.
“Ik ben een schrijver, dat is wat ik doe”, zei hij.
De show van een uur, die in ieder geval tot oktober loopt, bevat zo’n 40 nummers van Bowie, die tijdens zijn leven wereldwijd minstens 100 miljoen platen verkocht.
Als we reflecteren op het verouderingsproces, loopt het ten einde als hij spreekt over zijn geloof in een ‘energievorm’.
“Je zweeft op het leven als je ouder wordt, je weet niet helemaal zeker hoe het allemaal verder gaat, en dat is niet ongemakkelijk.”
‘Ik ben heel gelukkig in chaos’, voegde hij eraan toe, en concludeerde dat ‘het leven en het universum’ ‘echt slordig’ was.
