Türkiye steunt Griekenland in het geschil over Elgin Marbles, nu UNESCO een mijlpaal oproept aan Groot-Brittannië
Türkiye heeft opnieuw de langlopende eis van Griekenland voor de teruggave van de Elgin Marbles gesteund, door op een UNESCO-bijeenkomst te vertellen dat er geen Ottomaans keizerlijk decreet is dat de overdracht van de sculpturen van Athene naar Groot-Brittannië legitimeert.
klasse = “cf”>
Tijdens de 25e zitting van het Intergouvernementeel Comité van UNESCO in Parijs verwierp de Turkse delegatie – die als waarnemer aanwezig was – het al lang bestaande argument van Groot-Brittannië dat de artefacten tijdens de Ottomaanse overheersing legaal uit het Parthenon waren verwijderd.
De kwestie concentreert zich op een verzameling oude Griekse sculpturen die begin 19e eeuw uit het Parthenon in Athene zijn gehaald door de Britse diplomaat Lord Elgin, destijds ambassadeur in het Ottomaanse Rijk. De artefacten worden momenteel tentoongesteld in het British Museum in Londen en vormen nog steeds de kern van een decennialang diplomatiek geschil tussen Griekenland en Groot-Brittannië.
In zijn tussenkomst op de UNESCO-bijeenkomst benadrukte Türkiye dat er nooit een officieel Ottomaans document of ‘sultansdecreet’ is gevonden dat toestemming geeft voor het verwijderen van de sculpturen. Ankara had tijdens de vorige sessie van UNESCO in 2024 een soortgelijke verklaring afgelegd, met het argument dat het teruggeven van de knikkers aan Griekenland de juiste handelwijze zou zijn.
Het laatste besluit van de UNESCO-commissie markeerde een belangrijke ontwikkeling in het geschil. Voor het eerst omschreef de commissie de sculpturen officieel als “een integraal onderdeel van het Griekse culturele erfgoed” en riep ze Groot-Brittannië op om met Griekenland samen te werken aan de hereniging van de artefacten en hun permanente tentoonstelling in het Akropolismuseum in Athene.
klasse = “cf”>
De meeste landen die aan de sessie deelnamen, steunden de Griekse eis voor teruggave van de knikkers.
Athene omschreef het besluit als een ‘historische diplomatieke overwinning’, terwijl de Griekse media breeduit de steun van Türkiye benadrukten, met name Ankara’s herhaalde nadruk dat er geen wettelijke basis uit het Ottomaanse tijdperk bestaat voor de overdracht van de sculpturen naar Groot-Brittannië.
Groot-Brittannië blijft echter volhouden dat de knikkers legaal zijn verkregen tijdens de Ottomaanse periode.
