Meer dan 50 neolithische structuren opgegraven in de Sayburç -nederzetting van şanlıurfa

Opgravingen uitgevoerd in de Sayburç -nederzetting in de zuidoostelijke provincie şanlıurfa, onder het “Taş Tepeler Project” van het ministerie van cultuur en toerisme, hebben meer dan 50 structuren die dateren uit de neolithische periode hebben ontdekt en een nieuw inzicht biedt in het dagelijkse en rituele leven van een van de vroegste settle -settled communities.

class = “cf”>

De opgravingen, gelanceerd in 2021 onder leiding van Eylem Özdoğan van de afdeling Prehistorische archeologie van de Istanbul University, proberen licht te werpen op de nederzettingscultuur geassocieerd met Göbeklitepe. Onder de vondsten zijn cirkelvormige en rechthoekige gebouwen die haard, platforms, banken en werkgebieden bevatten, naast T-vormige monolieten die kenmerkend zijn voor de periode.

Özdoğan zei dat opgravingen geconcentreerd zijn in de zuidelijke sector van de site, waar de architecturale overblijfselen bescheidener lijken.

“Bij Sayburç hebben we zowel gemeenschappelijke openbare gebouwen als woonhuizen naast elkaar waargenomen. Dit biedt ons gedetailleerde informatie over het dagelijks leven, evenals de activiteiten die plaatsvonden in speciale structuren,” zei ze.

Bewijs uit de woningen, voegde ze eraan toe, onthult dat voedselbereiding en andere huishoudelijke taken in de huizen werden uitgevoerd, terwijl de grotere openbare gebouwen onderscheidende regelingen vertoonden.

class = “cf”>

Tot nu toe zijn meer dan 50 gebouwen geïdentificeerd, de meeste van hen residentieel, met slechts een klein aantal geclassificeerd als speciale openbare structuren.

“We vinden haard, platforms, banken en werkgebieden in de huizen, wijzend op sporen van het dagelijkse leven,” legde Özdoğan uit.

“In gemeenschappelijke gebouwen verschilt echter het interieurontwerp. Het aantal T-vormige monolieten en de opstelling van banken onderscheidt ze van huizen. Meestal zijn een of twee speciale structuren omgeven door clusters van huizen. Tot nu toe zijn er vijf van dergelijke openbare gebouwen geïdentificeerd.”

Belangrijk is dat dezelfde monolietpijlers in zowel binnenlandse als openbare context verschijnen. “In huizen is er meestal een steen, terwijl in openbare gebouwen stenen zijn geregeld met een of twee geplaatst prominent in het midden,” merkte ze op.

Volgens Özdoğan vertegenwoordigt Sayburç een cruciale nederzetting die overgangen binnen het Neolithicum documenteert.

“Ongeveer 12.600 jaar geleden zag de regio intense nederzettingsactiviteit, met veel locaties, sommige langdurige en andere van korte duur. Karahantepe en Göbeklitepe behoren tot de bekendste,” zei Özdoğan.

class = “cf”>

“Sayburç was echter ongeveer 300 jaar continu bezet. Hier kunnen we de verschuiving van round-plan-gebouwen naar rechthoekige bedenken traceren, en waardevol bewijs bieden voor het begrijpen van veranderingen in bouwtechnieken en technologie.”