Het Syrische vluchtelingenverhaal maakt indruk op Sundance
Terwijl een miljoen Syriërs in 2015 de verwoestende burgeroorlog in hun land ontvluchtten, trokken regisseurs Itab Azzam en Jack MacInnes naar Türkiye, waar ze een jong meisje zouden ontmoeten dat de tegenstrijdigheden van deze enorme migratie samenvatte.
In İzmir ontmoetten ze Isra’a, een toen elfjarig meisje wiens familie Aleppo had verlaten toen de bommen op de stad regenden, en die het onderwerp zou worden van hun documentaire ‘One In A Million’, die in première ging op het Sundance Film Festival op 23 januari.
De volgende tien jaar volgden ze de reizen van haar en haar familie door Europa, richting Duitsland en een nieuw leven, waar de kansen en de uitdagingen haar familie bijna uit elkaar zouden scheuren.
Er was “iets aan Isra’a dat voor ons voelde alsof het alles omvatte over wat daar gebeurde”, vertelde MacInnes aan een publiek op het Sundance Film Festival in Park City, Utah.
‘De overduidelijke kwetsbaarheid van haar situatie, vooral omdat ze als kind dit meemaakte, maar tegelijkertijd een agent was.
‘Ze zat niet achterover te wachten tot andere mensen haar zouden redden. Ze probeerde te vechten en haar eigen weg daarheen te vinden.’
De documentaire combineert fly-on-the-wall beelden met sit-down interviews die Israëls veranderende relatie met Duitsland, met haar religie en met haar vader onthullen.
Het is deze evolutie tussen vader en dochter die de emotionele ruggengraat van de film vormt, en waardoor spanningen ontstaan over hun nieuw gevonden vrijheden in Europa – iets waar haar vader moeite mee heeft om zich aan te passen.
Isra’a, die aan het einde van de film een getrouwde moeder is die in Duitsland woont, zei dat het ‘prachtig’ was om haar leven op film te zien in het Park City-theater.
En dat documentairemakers haar bij elke stap volgden terwijl ze opgroeide, had ook zijn voordelen.
“Ik had het gevoel dat dit iets heel bijzonders was”, vertelde ze het publiek na de vertoning. “Mijn vrienden dachten dat ik beroemd was; het maakte het maken van vrienden gemakkelijker en sneller.”
Zoekopdracht
Familie staat ook centraal in Michal Marczaks prachtig gefilmde ‘Closure’, die op 23 januari op Sundance landde.
De intens filmische documentaire vertelt het verhaal van de zoektocht van een vader naar zijn tienerzoon, die verdween van een brug over de rivier de Vistula, de langste waterloop van Polen.
Gedurende twaalf maanden volgt Marczak Daniel terwijl hij de rivier afzoekt, met behulp van boten, onderwaterdrones en handgereedschap, heen en weer geslingerd tussen de angst dat hij het lichaam van Chris zou kunnen vinden en de wanhopige hoop dat hij misschien nog leeft.
De rivier, soms angstaanjagend mooi en soms duister en onkenbaar, biedt een spiegel voor Daniels kwelling en voor de steeds brozer wordende hoop van zijn vrouw, Agnieszka, dat Chris ooit thuis zal komen.
Daniels zoektocht breidt zich uit van de rivier naar de digitale wereld, terwijl hij probeert te begrijpen hoe een generatie die voortdurend verbonden lijkt, zich soms zo afgesneden kan voelen.
Zijn niet-aflatende zoektocht naar de rivier levert hem enige bekendheid op in Polen, en hij wordt benaderd door een andere vader wiens kind vermist is, en hij helpt hem uiteindelijk haar lichaam te vinden.
Marczak zei dat hij bijna per ongeluk aan de film was begonnen, toen hij en zijn vrouw aan het raften waren over de rivier terwijl ze nadachten over een fictieproject toen ze in de problemen kwamen.
“We probeerden aan te meren op dit eiland, het werd behoorlijk gevaarlijk”, zei hij.
“Toen verscheen er uit het niets een man die ons in veiligheid bracht en dat was Daniel.
“We brachten de nacht samen door bij het kampvuur, en hij vertelde ons waarom hij daar was. Ik zag de emoties en… ik kon er gewoon niet aan blijven denken.”
Op dat moment besloot hij het speelfilmproject op te geven en in plaats daarvan een documentaire te maken.
Sundance Film Festival loopt tot 1 februari.
