De verspreide Olympische Spelen van Italië worden geconfronteerd met transportuitdagingen
Traditionele vintage trams rijden op rails door een straat in het centrum vlakbij de Peace Arch, met uitzicht op de Olympische ketel op de achtergrond, voorafgaand aan de Olympische Winterspelen van 2026 in Milaan, Italië, zaterdag 31 januari 2026. (AP Photo)
Een van de grootste uitdagingen tijdens de Olympische Winterspelen van deze maand is misschien wel buiten de pistes: het verplaatsen van honderdduizenden toeschouwers en atleten over een deel van Noord-Italië.
De Spelen worden op zeven locaties georganiseerd, de meest verspreide Olympische Spelen ooit.
De Italiaanse autoriteiten beweren dat het organiseren van evenementen tot honderden kilometers uit elkaar de impact op het milieu zal beperken.
Maar “hoe meer gefragmenteerd de locatie-indeling, hoe complexer de mobiliteitseisen, niet alleen voor atleten en officials, maar vooral voor toeschouwers, die de grootste transportvolumes genereren”, zegt Robert Steiger, een professor aan de Universiteit van Innsbruck in Oostenrijk, gespecialiseerd in de effecten van klimaatverandering op het toerisme.
Andrea Gibelli, hoofd van de lokale afdeling van de Italiaanse staatsspoorwegen, zei in november dat “de echte uitdaging zal zijn om een dienst aan te bieden die kan concurreren met particulier vervoer.”
“Met deze verspreide Olympische Spelen is het eerste instinct om te zeggen: ‘Ik ga met de auto'”, zei hij.
Toeschouwers worden “sterk aangemoedigd om met de trein te arriveren of buiten gevoelige gebieden te parkeren en vervolgens met de shuttle verder te gaan”, vertelde Andrea Scrocco, transportdirecteur van de Olympische Spelen, aan AFP.
In Milaan komt er ook ’s nachts een intensievere trein-, metro- en busdienst.
Maar het zal moeilijker zijn om de berggebieden te bereiken, omdat er geen Olympische hogesnelheidstrein is zoals die er in 2022 naar Peking was.
Een toeschouwer die naar het skiën in Cortina gaat kijken en aankomt op de dichtstbijzijnde grote luchthaven, Venetië, zou een bus moeten nemen van het vliegveld naar het treinstation van Venetië om een regionale trein te nemen, dan een bus, dan naar een skilift lopen en uiteindelijk naar de pistes lopen.
Een handiger kabelbaan van en naar de ingang van Cortina is nog niet voltooid.
Voor toeschouwers zal het autoverkeer vaak sneller blijven, ondanks het risico op files, de zeer beperkte toegang tot de resorts en het parkeren op reservering.
Uber, een partner van de Spelen, zou kunnen profiteren van de chaos en verwacht dat zijn activiteiten in de Olympische zones tijdens het evenement zullen verdubbelen.
Italië heeft beloofd 3,5 miljard euro ($4,1 miljard) te investeren in infrastructuur voor deze Spelen, met name in wegen en spoorwegen om de resorts te bereiken.
Minister van Transport Matteo Salvini huldigt elke week de infrastructuur in.
Maar de meeste geplande tunnels en bruggen, gepresenteerd en gefinancierd als de ‘erfenis’ van de Spelen, zullen pas over een aantal jaren klaar zijn.
Volgens het leveringsbedrijf voor Olympische werken Simico waren op 22 januari 40 van de 95 geplande projecten, waaronder sportfaciliteiten, voltooid.
Op 26 januari werden na veel vertragingen twee kleine tunnels ingehuldigd om Cortina vanaf de vlakten te bereiken door dorpen te omzeilen.
Maar de aanbesteding voor de 1,5 kilometer lange tunnel die de toegang tot de Longarone-vallei moet vergemakkelijken, is nog maar net gelanceerd.
Tussen Milaan en het knooppunt Bormio-Livigno, waar ski- en snowboardwedstrijden plaatsvinden, werd half januari met veel tamtam een nieuwe verkeersbrug ingehuldigd.
Maar slechts één van de twee geplande rijstroken is open.
“Ik geloof dat we de juiste beslissing hebben genomen door te kiezen voor meer verspreide Spelen, maar dat heeft… voor extra complexiteit gezorgd”, zei Kirsty Coventry, de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité.
