Vijfde graf ontdekt in Direkli Cave -opgravingen
Opgravingen die sinds 2007 aan de gang zijn in Direkli Cave, gelegen in de wijk Döngel van het district Onikişubat van Kahramanmaraş, hebben een vijfde rechthoekig graf onthuld.
class = “cf”>
Cevdet Merih Erek, professor aan de Archeologieafdeling van Ankara Hacı Bayram Veli en het hoofd van de opgravingen van Direkli Cave, zei dat het opgravingswerk 19 jaar ononderbroken is doorgegaan.
Hij zei dat het werk van dit jaar begon in het gebied dat ze de ‘begraafplaats’ noemen, waar eerder vier andere graven waren gevonden. Binnen slechts 20 dagen bereikte het team het vijfde graf.
“De grenzen van dit graf, net als de anderen, waren opnieuw omringd door platte stenen. We hebben de noordwestelijke rand tot nu toe pas ontdekt en de opgraving gaat verder aan de zuidoostkant. We hebben nog niet de volledige omvang van het graf bereikt omdat ons werk zeer langzaam verloopt,” legde Erek uit.
Het graf werd gebouwd door platte stenen verticaal te plaatsen en te ondersteunen met andere stenen om ineenstorting te voorkomen, merkte hij op.
Hoewel het volledige skelet nog niet is bereikt, werden sommige menselijke botfragmenten binnen gevonden.
class = “cf”>
“Het graf werd bereid op een plat oppervlak zonder te graven. Om deze reden denken we dat de top ook bedekt was met platte stenen, niet in de grond, zoals in de anderen. Het menselijke skelet is nog niet ontdekt, maar onder de dichte botresten eromheen, geloven we dat er enkele menselijke botten zijn, hoewel een antropoloog nog niet heeft onderzocht,” zei hij.
Opgravingen zullen doorgaan voor de westelijke muur van de grot, een gebied dat de begraafplaats wordt genoemd. “Dit jaar is ons doel om te werken in ongeveer acht roostervierkanten, tot het 10e archeologische niveau. Stratigrafisch kunnen we dit niveau dateren tot ongeveer 14.000 jaar geleden. Dus het is mogelijk om te zeggen dat dit graf dateert van ongeveer 14.000 jaar,” voegde hij eraan toe.
Erek zei dat deze ontdekking onderzoekers in staat zal stellen beter te begrijpen hoe mensen van die tijd verbonden zijn met hun overledene. Hij merkte op dat deze mensen hun doden nooit hebben verlaten, maar in ruimtelijk contact met hen wilden blijven.
“Soortgelijke voorbeelden bestaan in eerdere perioden, zoals het Upper Paleolithicum, maar in de Epipaleolithische periode zien we deze begrafenissen op een meer georganiseerde manier omlijst, met grenzen van stenen en bedekt met stenen platen in plaats van bodem. Dit laat ons zien dat ze niet van hun doden waren gebouwd en zijn er geen bodem in deze gegr. hoekstenen, ‘legde hij uit.
Artefacten zoals kralen en bottenlede lepels zijn ook gevonden in de graven, waarvan Erek zei dat het weerspiegelt dat de mensen van die tijd de dood niet scheiden van hun levende wereld.
