Verplaatste olijfbomen leveren 10 jaar later vruchten op in Antalya

Verplaatste olijfbomen leveren 10 jaar later vruchten op in Antalya

Twee monumentale olijfbomen die tien jaar geleden werden gered uit een wegenproject in de westelijke provincie Manisa, produceren recordopbrengsten in de zuidelijke provincie Antalya, wat de levensvatbaarheid op lange termijn van botanische conserveringsinspanningen bewijst.

De bomen, tussen de 1200 en 800 jaar oud, werden op 22 februari 2016 ontworteld uit een onteigend gebied in de stad Zeytinliova in Manisa, in het district Akhisar. Het personeel gebruikte speciale extractiemethoden voordat ze ze per vrachtwagen vervoerden.

Antalya Commodity Exchange-president Ali Çandır leidde het initiatief om de bomen naar het Zeytinpark te verplaatsen, een stedelijke groene ruimte met 12.000 olijfbomen. De site bevat variëteiten waaronder Tavşan Yüreği, Memecik, Manzanilla en Ayvalık.

Onder zorgvuldig toezicht van landbouwingenieurs schoten de verplaatste bomen uiteindelijk wortel in de bodem van de Middellandse Zee. Wat begon als een bescheiden eerste oogst groeide uit tot een overvloedige opbrengst, waardoor het bos een belangrijk hoogtepunt voor de gasten werd.

“Hun wortelsystemen zijn volledig gesetteld. We houden ze met speciale zorg in leven”, zei Çandır, waarbij hij opmerkte dat de 1200 jaar oude boom dit jaar 80 tot 90 kilo olijven zal produceren. “De boom heeft stand gehouden en we oogsten nu meer fruit”, zei hij.

klasse = “cf”>

Antalya verwacht dit seizoen in totaal 70.000 ton olijven te oogsten. Zeytinpark verwacht 7 ton olijfolie en 3 ton tafelolijven te produceren uit de boomgaarden, waar de werknemers de oogst nauwgezet verzamelen voor de verkoop.

De olijventeelt speelt een cruciale rol bij de aanpassing aan de klimaatverandering, efficiënt watergebruik in de landbouw en duurzame productie, aldus Çandır. De uitwisseling leidt lopende projecten om het aantal olijfbomen in de provincie te vergroten.

Türkiye behoort tot de top van de mondiale producenten van olijfolie, waarbij de Egeïsche en Mediterrane regio’s als belangrijkste teeltcentra dienen. Autoriteiten verplaatsen oude bomen die worden bedreigd door infrastructuur om het botanische erfgoed te behouden.