Turkse en Egyptische topdiplomaten voeren belangrijke gesprekken in Ankara
De Egyptische minister van Buitenlandse Zaken Badr Abdelatty had op 12 november een ontmoeting met zijn Turkse tegenhanger, Hakan Fidan, in Ankara voor de eerste bijeenkomst van de Joint Planning Group, opgericht tussen de naties.
klasse = “cf”>
De bijeenkomst bracht hoge functionarissen van beide partijen samen en concentreerde zich op de voorbereidingen voor de tweede zitting van de strategische samenwerkingsraad op hoog niveau, die naar verwachting in 2026 in Caïro bijeen zal komen.
De Joint Planning Group werd opgericht op grond van een op 14 februari 2024 ondertekende verklaring om de coördinatie op politiek, economisch en veiligheidsgebied te verbeteren. De groep, die gezamenlijk wordt voorgezeten door de twee ministers van Buitenlandse Zaken, heeft tot doel bilaterale projecten te stroomlijnen en institutionele banden te versterken.
Van Fidan en Abdelatty werd verwacht dat ze lopende overeenkomsten zouden bespreken en de samenwerking op het gebied van investeringen, defensie, energie en transport zouden uitbreiden als onderdeel van een gezamenlijk doel om het handelsvolume van de landen te verhogen tot $ 15 miljard. Egypte is momenteel de grootste handels- en exportpartner van Türkiye in Afrika, met een totale handel van 8,8 miljard dollar in 2024.
Tijdens de gesprekken zou Fidan ook het belang benadrukken van de volledige uitvoering van het staakt-het-vuren in Gaza en een beroep doen op de internationale gemeenschap om de wederopbouwinspanningen in de door oorlog verscheurde enclave te steunen, aldus bronnen bij het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken.
De hoofddiplomaat van Türkiye zal naar verwachting bevestigen dat “ondanks de schendingen door Israël de Palestijnse kant heeft voldaan aan de voorwaarden van het staakt-het-vuren en dat Türkiye klaar staat om bij te dragen aan de wederopbouw van Gaza”, aldus de bronnen.
klasse = “cf”>
Regionale kwesties, waaronder Syrië, Libië en Soedan, stonden ook op de agenda, waarbij Fidan de nadruk legde op de noodzaak van stabiliteit op basis van de territoriale integriteit en politieke eenheid van elk land.
