Turkse artsen voeren een unieke hartoperatie uit op Moyamoya-patiënt
In een operatie die de wereldwijde medische literatuur zou kunnen aangaan, vertelt de arts achter haar succes over een van de zeldzaamste hartoperaties die ooit zijn geregistreerd – niet in Istanbul of de hoofdstad Ankara, maar in de noordelijke stad Samsun.
class = “cf”>
“Ik ben in een hartoperatie geweest sinds ik in 2002 ben afgestudeerd,” verklaarde dokter Emrah Ereren van het Samsun University Hospital aan het dagelijkse Hürriyet, “maar dit was anders dan alles wat ik ooit eerder heb gedaan.”
De patiënt, de 52-jarige Murat şanlıer, werd gediagnosticeerd met Moyamoya, een zeldzame aandoening die voor het eerst werd waargenomen in Japan die bloedvaten in de hersenen beïnvloedt en leidt tot geleidelijke vernauwing van carotis-slagaders. De ziekte komt voor bij slechts drie op een miljoen mensen en kan resulteren in beroertes en cerebrale bloedingen als ze onbehandeld blijven.
“Wat het zo riskant maakte,” legt Ereren uit, “was dat we bij typische bypass -operatie de carotis -slagaders vooraf controleren en soms openen we er een indien nodig. Maar hier waren beide gesloten. Dat betekende dat elke plaque die tijdens de operatie werd losgemaakt, recht naar de hersenen kon gaan. Een beroerte was een zeer reële mogelijkheid.”
Ondanks de gevaren koos şanlıer ervoor om in Samsun te blijven. “We hebben de hele situatie aan de heer Murat uitgelegd. Hij had de optie om naar Istanbul of Ankara te gaan, maar hij stond erop de procedure hier te hebben. Dat vertrouwen betekende veel,” zei Ereren.
class = “cf”>
Voordat het team verder gaat, heeft het team uitgebreid geraadpleegd – zelfs wendt tot AI voor inzicht. “AI gaf een zeer gedetailleerde uitleg waarom het te riskant was,” vertelde Ereren, “maar uiteindelijk moesten we zelf de beslissing nemen.”
Op 14 mei voerden artsen een kloppende triple bypass uit-een zeldzame methode waarbij het hart blijft kloppen tijdens de procedure met pomphulp, waardoor de noodzaak om het hart te stoppen vermijden.
“We hadden de hart-longmachine als back-up, maar we zijn erin geslaagd om het te doen met het hart dat nog steeds werkte. Dat alleen al een deel van het neurologische risico verlaagde.”
De vijf uur durende operatie werd gevolgd door negen dagen intensive care. Het team bereidt momenteel een wetenschappelijk artikel voor om de zaak voor wereldwijde publicatie te documenteren. “Voor zover wij weten, is dit het derde geval wereldwijd en eerst in Türkiye.”
Ereren benadrukte het belang van het uitbreiden van regionale hartcentra. “Hartchirurgie is hulpbronnenintensief. Grote steden kunnen niet de hele last dragen,” zei hij. “Nu hebben we meer dan ooit sterke regionale voorzieningen nodig. Niet iedereen kan het ons veroorloven of toegang krijgen tot behandeling in grote steden. We hebben het talent en de mogelijkheden hier.”
