Museum volgt de 2000-jarige reis van water
Het Istanbul Water Museum, waar duizenden voorwerpen uit de kranen uit het Romeinse, Byzantijnse en Ottomaanse tijdperk tot 700 jaar oude genezende kommen worden tentoongesteld, werpt licht op de 2000 jaar durende beschavingsreis van water.
In een gesprek met het staatsbedrijf Anadolu Agency zei Ercan Topçu, oprichter van het Watermuseum van Istanbul, dat hij uit een familie komt die al 45 jaar sanitaire voorzieningen vervaardigt.
“Onze familie heeft een fabriek die al 45 jaar sanitaire voorzieningen produceert. Sommige voorwerpen zijn in onze familie al vier of vijf generaties bewaard gebleven. Door deze conserveringscultuur te combineren met ons beroep, zijn we begonnen met het verzamelen van watergerelateerde voorwerpen. We verzamelen al 30 jaar voorwerpen”, zei hij.
Topçu merkte op dat de collectie van het thematische museum veel elementen omvat die verband houden met water in het dagelijks leven, en voegde eraan toe dat de collectie naast watervaten, fonteinen en sebils, variërend van reinheid en badcultuur tot drinkwater, genezing en geloofsovertuigingen, ook schilderijen, gravures, ansichtkaarten en ephemera omvat.
Topçu legde uit hoe het idee voor het museum ontstond en zei: “Ik ben in 1989 afgestudeerd aan de medische school in Bursa en heb in die jaren een aantal badartikelen aangeschaft. Er zijn bijvoorbeeld kleine kranen en kranen in Süleymaniye-stijl uit het Ottomaanse tijdperk. Omdat onze familie al een cultuur van conservering kende, zijn we altijd nauw betrokken geweest bij dergelijke voorwerpen. We zijn begonnen met het verzamelen van watergerelateerde artikelen. Twintig jaar geleden hebben we het ‘Certificaat van roerende culturele en natuurlijke eigendommen onderworpen aan registratie’ verkregen van de Turkse overheid. en het Islamic Arts Museum. We wilden het onder de naam van ons bedrijf internaliseren, zodat we het naar de toekomst konden brengen. Gedurende deze periode werden meer dan 3.000 voorwerpen verzameld. Er zijn hier niet alleen voorwerpen uit het Ottomaanse tijdperk, maar ook voorwerpen uit de vroege Republikeinse periode, het Ottomaanse tijdperk, de Byzantijnse, Seltsjoekse en laat-Romeinse periode, waardoor bezoekers bijna 2000 jaar van de menselijke reis met water kunnen zien.
Topçu zei tot nu toe zeven tentoonstellingen te hebben geopend en dat de collectie in 2021 officieel als museum werd geregistreerd.
“Uiteindelijk hebben we het Istanbul Water Museum geopend. Omdat het samenviel met de COVID-19-pandemie, werd er geen officiële openingsceremonie gehouden. Niettemin ontvangen we veel bezoekers uit Türkiye en het buitenland, en de toegang is gratis. We zijn momenteel gevestigd in de İkitelli georganiseerde industriële zone in Başakşehir”, zei hij.
Topçu verklaarde dat ze van plan zijn het museum als toeristische bestemming naar Sultanahmet te verplaatsen om een breder publiek te bereiken.
Hij zei dat het museum meer dan 3.000 voorwerpen herbergt, evenals meer dan 2.000 documenten, ansichtkaarten, gravures en ander archiefmateriaal, waarbij hij opmerkte dat de collectie een 700 jaar oude genezende kom omvat die als een meesterwerk wordt beschouwd.
“Tegenwoordig kun je hiervan voorbeelden zien in het British Museum en het Metropolitan Museum. Aan de andere kant hebben we ook bepaalde watervaten die op het punt staan te verdwijnen en die we niet langer gebruiken of vergeten zijn. Als Istanbul Water Museum is een van onze doelen het introduceren van deze schepen”, zei hij.
Topçu voegde eraan toe dat voorwerpen zoals kannen, bekkens, kruiken en pollepels die met water te maken hebben, ook in het museum worden tentoongesteld.
“In Anatolië werden gedurende een periode van 5.000 tot 10.000 jaar dezelfde soorten watergerelateerde objecten geproduceerd. Alleen beïnvloed door de artistieke stijlen en het religieuze leven van hun tijd, bleven deze objecten in vergelijkbare vormen bestaan. We kunnen deze voorbeelden in het museum zien”, zei hij.
Topçu benadrukte dat ze via het museum het bewustzijn over de watercultuur willen vergroten en zei: “Een fontein of een sebil bestaat in geen enkele andere cultuur. Het bestaat alleen in de Turks-islamitische cultuur. In buurten en op straten bouw je een architecturale structuur genaamd een sebilhane als liefdadigheidsstichting. Je deelt water uit aan mensen puur ter wille van God als een voortdurende liefdadigheidsinstelling. Je stelt begeleiders aan zonder geld in rekening te brengen.”
Topçu voegde eraan toe dat een van de doelstellingen van het museum is om het bewustzijn over waterbehoud te vergroten.
“We zijn pas onlangs begonnen de waarde van water te beseffen. We hebben twee zeer belangrijke principes geërfd uit het Ottomaanse tijdperk. Onze voorouders zeiden: ‘Je zult nooit water verspillen.’ De tweede is dat u geen water zult onthouden aan degenen die erom vragen. Met andere woorden: we moeten spaarzaam met water omgaan”, zei hij.
Museum wacht op bezoekers
De collectie van het Istanbul Water Museum, die de betekenis van water in het menselijk leven laat zien, variërend van dagelijkse routines tot aanbidding, herinnert bezoekers eraan hoe water, een symbool van reinheid, zuivering en overvloed, ooit het leven in alle uithoeken van Anatolië vormgaf door middel van objecten die nu op het punt staan te worden vergeten.
Naast metalen, keramische, glazen, houten, textiel-, leer- en terracotta werken uit de Romeinse, Byzantijnse, Seltsjoekse, Ottomaanse en vroege Republikeinse periodes, omvat de collectie foto’s, ansichtkaarten, gravures, schilderijen, keizerlijke decreten, documenten en manuscripten die de waterbeschaving vertellen.
