Het Hürkuş-trainervliegtuig van Türkiye komt in de militaire inventaris
Het trainingsvliegtuig van de volgende generatie van Türkiye, Hürkuş, heeft de acceptatietests met succes afgerond en is opgenomen in de inventaris van de Turkse luchtmacht na een ceremonie gehouden in de faciliteiten van Turkish Aerospace Industries (TUSAŞ) op 28 september.
Haluk Görgün, hoofd van Türkiye’s Presidentschap van Defensie Industrieën (SSB), zei dat Hürkuş-squadrons tegen 2027 zichtbaar zullen worden in de Turkse luchtmacht, en voegde eraan toe dat het land van plan is om tegen eind 2028 alle 55 vliegtuigen aan de luchtmachtinventaris te leveren.
De ceremonie werd gehouden in de faciliteiten van TUSAŞ in Kahramankazan in Ankara, ter gelegenheid van de aanvaarding van het eerste Hürkuş-II-vliegtuig.
Tijdens de ceremonie zei Görgün dat Türkiye getuige was van een historische dag voor de luchtvaartindustrie, waarbij hij opmerkte dat de eerste twee Hürkuş-vliegtuigen van de volgende generatie waren geleverd aan het Turkse luchtmachtcommando.
Hij benadrukte dat Türkiye voor het eerst een in eigen land ontwikkeld bemand vliegtuig aan zijn eigen piloten had toevertrouwd.
klasse = “cf”>
Görgün merkte ook op dat hij ongeveer twee weken geleden de laatste testvlucht van het vliegtuig vóór aflevering bij de luchtmachtcommandant had uitgevoerd.
Görgün zei dat hij persoonlijk getuige was van de verbeterde vliegprestaties van het vliegtuig, en voegde eraan toe:
“Als ik kijk naar wat we hebben bereikt, kan ik met groot vertrouwen zeggen dat we het beste vliegtuig ter wereld in zijn klasse hebben gebouwd. We hebben technisch vakmanschap en de kunst van het ontwerpen samengebracht.”
Görgün benadrukte dat de cockpit- en luchtvaartelektronica-architectuur van HÜRKUŞ was ontworpen om compatibiliteit met andere inheemse luchtplatforms, waaronder Hürjet en KAAN, te garanderen.
Hij zei dat piloten die naar die platforms overstappen, geavanceerde versies van systemen tegenkomen waarmee ze al bekend waren, in plaats van een geheel onbekende architectuur.
Görgün herinnerde eraan dat de gemiddelde leeftijd van de ingenieurs die aan het project werkten toen het werd gelanceerd 28 jaar was en zei dat het project de capaciteiten van een jonge generatie Turkse ingenieurs aantoonde.
