Helende wateren van het Romeinse rijk om na 1.850 jaar opnieuw te stromen
Een 1.850-jarige Nymphaion (een monument gebouwd over een lente of fontein) in de oude stad Myra in het Demre District van Antalya zal na eeuwen zijn oorspronkelijke functie herwinnen, omdat voortdurende opgravingen en restauratiewerkzaamheden gericht zijn op het weer tot leven brengen van de monumentale structuur.
class = “cf”>
De Site ligt tussen Myra en zijn haven, Andriake, in wat tegenwoordig een voormalige industriële zone is, heeft de site de afgelopen jaren gewonnen nadat de industriële activiteit in het gebied was gestopt. De nymphaion, gedateerd tot de 2e eeuw na Christus tijdens het Romeinse tijdperk, werd gebouwd over een natuurlijke veer die rijk is aan magnesium, ijzer, zwavel en fosfor, die het onderscheidden van andere oude waterstructuren zowel in functie als architectonisch plan.
Archeologen geloven dat samen met zijn omliggende aquaducten, baden en reservoirs de structuur ooit deel uitmaakte van een ‘genezend watercomplex’. Het project is gepland om eind 2026 te worden voltooid en geïntegreerd in een nieuw archeopark, waar de nymphaion zijn oorspronkelijke rol als bron van gezondheid en welzijn zal hervatten.
‘Monumentale architectuur’
Prof. Nevzat Çevik, hoofd van de opgravingen van Myra, vertelde het Agentschap van Anadolu dat de site wordt beschouwd als een soort ‘gezondheidswater’ -faciliteit die zich buiten de stad bevindt tijdens de uitgebreide bouwprojecten van de Hadriaanse periode.
class = “cf”>
“De regio is niet alleen de thuisbasis van de Nymphaion, maar ook voor baden, reservoirs en aquaducten,” zei Çevik, en merkte op dat de belangrijkste bron van het water nog steeds door de lokale bevolking in Demre vandaag wordt gebruikt – bekend als ‘Burguç’ en binnengegaan voor genezingsdoeleinden – ligt direct onder deze structuur.
Hij beschreef het gebouw als een monumentaal stuk Romeinse architectuur dat volledig werd gebouwd uit gesneden steen en continu gevoed door een natuurlijke minerale veer. “Het is een rijk water dat ijzer, magnesium, fosfor en zwavel bevat, constant borrelen uit de ondergrondse,” zei hij. “Het is een multi-geplande structuur, met drie poorten aan zowel de oost- als westkanten die verbinding maken met verschillende secties, waardoor een complexe verkeersregeling ontstaat. We hebben het over een organisch verbonden en visueel geïntegreerd gebied.”
Volgens Çevik bestaat er verschillende oude waterstructuren gedocumenteerd, er bestaat geen parallel voorbeeld. “Dit is uniek, zowel in functie als in architectuur, omdat het direct werd gebouwd over een helende lente,” benadrukte hij.
De nymphaion werd gebouwd met behulp van een hybride techniek om in het gesteente te snijden en te bouwen met gesneden steen, legde hij uit. Het gebruik ervan eindigde waarschijnlijk in de 7e eeuw, tegelijkertijd met Andriake Harbor, die zijn functie heeft afgesproken en verloor.
class = “cf”>
Zwemmen tussen ruïnes
Çevik onderstreepte de moeilijkheden van de opgraving, wijzend op de hoge grondwaterniveaus die dagelijks pompen vereisen. “Elke dag pompen we het water met de hand uit, alleen om de volgende ochtend bij te vullen. Het is een uitdaging maar de moeite waard,” zei hij.
Nu de industriële zone nu wordt gewist, wordt het gebied naar verwachting een belangrijke attractie van archeopark geworden. “Het zal de functie herwinnen die het 1.850 jaar geleden had in de locals en bezoekers van de 21e eeuw na Christus en bezoekers zullen in de helende wateren kunnen zwemmen terwijl hij de ruïnes verkent. Zelfs de gedachte eraan is opwindend. We hopen het eind 2026 te voltooien,” voegde hij eraan toe.
class = “cf”>
De opgravingen worden uitgevoerd onder het “Heritage for the Future” -project van de Turkse cultuur en het toerisme -ministerie. Çevik merkte op dat de werken in Myra en Andriake, naast de heropleving van de Nymphaion, tot doel hebben een onderscheidende erfenis achter te laten voor toekomstige generaties.
