Geboorte van een culinaire stad
(AA-foto)
Is Ankara een culinaire hoofdstad? De meeste mensen zouden deze vraag beantwoorden met een definitief “Nee!” Maar is dat werkelijk zo? Ankara is vaak een verkeerd geïnterpreteerde stad, die zich op het eerste gezicht niet openbaart. Je moet daar geboren zijn of er lang genoeg gewoond hebben om de verborgen waarden ervan te begrijpen; anders is het vrij moeilijk om er grip op te krijgen. Laten we een eerste blik werpen: Ankara lijkt misschien gewoon een saaie regeringsstad. Het is te modern en eigentijds, met een overwoekerd stedelijk landschap van eindeloze gebouwen. Hoewel het na Istanbul de grootste stad qua bevolking is, lijkt het misschien verstoken van geschiedenis en zonder regionale essentie. Je zou kunnen denken dat er niets spannends of verleidelijks is om te ontdekken. In werkelijkheid heeft het echter een diepe geschiedenis die teruggaat tot de Bronstijd met meerdere lagen van beschavingen. Maar bovenal bezit de stad de geschiedenis van de moderne staat Türkiye. De transformatie van een slaperige, stoffige Anatolische stad naar een moderne hoofdstad is een uniek verhaal over het uithoudingsvermogen, de vastberadenheid en de wil van een natie om een nieuwe staat te creëren na de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk.
klasse = “cf”>
Hedendaags kapitaal
Tegenwoordig is het het administratieve en politieke centrum, waar ook diplomatieke kringen gevestigd zijn, waardoor de stad zeer politiek geladen is. De stad beschikt over vooraanstaande universiteiten, waardoor de stad een academisch belangrijke positie inneemt. Ankara is ook het centrum van de culturele activiteiten, waar de Turkse Staatsopera en Ballet, het Presidentiële Symfonie Orkest en de Turkse Staatstheaters voor het eerst werden gevestigd. Het Museum van Anatolische Beschavingen herbergt een uitstekende verzameling artefacten uit heel Anatolië. Interessant is dat de stad zijn eigen manier van dineren heeft. Net als de stad zelf belooft het op het eerste gezicht niet veel, maar onder de oppervlakte zijn er veel spannende plekken om te verkennen.
Tijdens een recente verkenningstocht “Taste Spot” als onderdeel van het Türkiye Cultuurroutefestival, georganiseerd door het Ministerie van Cultuur en Toerisme, hadden we de kans om de oppervlakte te verkennen en verschillende culinaire aspecten van de stad te ontdekken. Het Cultuurroutefestival wordt elke week gehouden in een andere stad van Türkiye. Vorige week was het de beurt aan de hoofdstad, dat plaatsvond van 19 tot 27 september. Het festival biedt een breed scala aan culturele evenementen, waaronder tentoonstellingen, concerten en ambachtelijke workshops, en brengt ook de culinaire troeven naar voren en verkent de belangrijkste locaties die een bezoek waard zijn, waarbij gastronomie wordt gepositioneerd als onderdeel van de bredere culturele ervaring. Maar nogmaals, om het hedendaagse Ankara te begrijpen, moeten we in de geschiedenis duiken en teruggaan naar de tijd toen de stad werd uitgeroepen tot de nieuwe hoofdstad van de nieuw gevormde Turkse Republiek om te zien waar het allemaal begon.
klasse = “cf”>
Vroege republiekjaren
In de beginjaren van de Republiek was het vinden van plekken om te verblijven en te eten de voornaamste zorg van parlementsleden die in Ankara arriveerden voor de nieuw opgerichte Grote Nationale Vergadering. Er was geen enkele geschikte locatie waar ze elkaar konden ontmoeten, praten en socialiseren, behalve simpelweg hun magen vullen. Ankara, nieuw gekozen als hoofdstad, was een van de meest vervallen steden in Anatolië. Zelfs de komst van de spoorlijn in 1892 had de stad niet uit haar somberheid kunnen halen. Mustafa Kemal Atatürk, de grondlegger van de natie, had geen verblijfplaats; het kantoor van de stationschef op het treinstation werd zijn eerste woonplaats. Het sociale leven zou moeten wachten op de Ankara Palas, waarvan de fundamenten in 1924 werden gelegd en die, na verschillende moeilijkheden, uiteindelijk in 1928 zouden openen. Het eerste echte restaurant zou Karpiç worden, in 1934 geopend door Karpovitch, afkomstig uit Sovjet-Rusland. Het restaurant heette oorspronkelijk Şölen en was baanbrekend als pionier op het gebied van gelicentieerde locaties waar ook vrouwen welkom waren. Het zou spoedig het centrum van het sociale leven van Ankara worden en bekend worden onder de naam Karpiç, die ook de bijnaam van de eigenaar werd.
Breder culinair spectrum
De eetcultuur breidde zich al snel uit naar andere locaties met stijlvolle restaurants zoals Süreyya, Üç Nal, Washington en RV, waarvan alleen Washington overleeft, nu opererend onder de naam Göksu. Dit waren de eerste stappen in het creëren van de moderne eetcultuur, en daarna volgde de rest. Er was ook een grote toestroom van mensen uit heel Anatolië, waardoor al snel een culinair spectrum van Anatolische regionale keukens ontstond die in de stad vertegenwoordigd waren. Dit zijn kleine, bescheiden etablissementen die proberen het beste van zichzelf te geven. Bovendien speelden talrijke patisserieën een sterke rol in de culinaire ontwikkeling van de stad. De inwoners van Ankara hielden ervan om zich thuis te vermaken, dus er waren genoeg plekken om tegemoet te komen aan de behoefte aan de onder vrouwen populaire afternoon tea-bijeenkomsten. Tegenwoordig strekt dit spectrum zich uit tot internationale keukens: van Chinees tot Italiaans, er is keuze voor elke smaak.
klasse = “cf”>
De Ankara-etappe van het Culture Route Festival werd georganiseerd door MasterChef Türkiye-jurylid, chef-kok Mehmet Yalçınkaya, die onlangs zijn kenmerkende restaurant Alaz aan de culinaire scene van Ankara heeft toegevoegd. Hij positioneerde zijn culinaire verhaal in zijn restaurant als trekroutes, wat vreemd genoeg past bij de hoofdstad. Het waren de mensen die naar de nieuwe hoofdstad migreerden om de nieuw opgerichte staat te vormen, op een manier om uit de as van het eens zo machtige Ottomaanse Rijk te herrijzen, als een feniks om weer de lucht in te vliegen. Het hedendaagse Ankara onthult misschien niet veel over zijn gelaagde geschiedenis, maar het beschikt over een onverwacht divers en veelzijdig culinair leven dat zijn wortels heeft in de vroege republikeinse tijd van de stad. Een van onze smaakplekken was Nakia, gelegen bovenop Atakule met een 360 graden roterend platform met een panorama van de moderne stad dat zich uitstrekt tot voorbij de horizon. Ankara vertelt het verhaal van Türkiye en belichaamt de veerkracht van de bevolking, die vastbesloten was de feniks te zijn, uit de as te herrijzen en opnieuw te creëren.
