Een Turkse kunstenaar deelt de geweven taal van Anatolië wereldwijd
Van de tijdloze weefgetouwen van Anatolische dorpen tot de levendige galerijen van New York: weefkunstenaar Fırat Neziroğlu deelt de diepgaande emotionele en culturele taal die in het oude textiel van Anatolië is verweven met publiek over de hele wereld.
Neziroğlu studeerde af aan de Faculteit voor Schone Kunsten van de Dokuz Eylül Universiteit, Afdeling Textiel- en Modeontwerp en voltooide zowel zijn masterdiploma als zijn vaardigheid in kunst aan dezelfde instelling. Hij werkt al 29 jaar in de textielsector.
Neziroğlu’s werken zijn tentoongesteld in tal van steden, waaronder Londen, Istanbul, München, Parijs, Incheon, Washington, Hawaii, New York, Shanghai, Venetië, Buenos Aires, Rome en New Delhi. Op uitnodiging uit Londen weefde hij ook een portret van koningin Elizabeth II.
Neziroğlu beschrijft weven als een vorm van cultureel geheugen en expressie en zei dat zijn interesse in dans, gevormd door het opgroeien in een atletiekgezin, dynamiek toevoegt aan zijn werk, terwijl het beroep van zijn moeder als kleermaker hem naar textiel leidde. Hij zei dat zijn fascinatie voor geschiedenis hem ertoe aanzette de oorsprong en betekenis van het weven te onderzoeken.
“Mijn leven draait om weven en onderwijs”, zei hij, waarbij hij opmerkte dat hij ook live weefwerk uitvoert, begeleid door opera en symfonische muziek, waardoor een traditioneel statisch proces in een performatieve handeling verandert.
Neziroğlu merkte op dat Anatolische kelims vaak worden gereduceerd tot decoratieve vormen, waarbij hun diepere betekenissen worden genegeerd. “Een kelim is een taal die woord voor woord wordt gelezen. Hieruit kunnen we de emotionele toestand begrijpen van de vrouw die hem heeft geweven.”
Hij legde uit dat de stemming van een wever wordt weerspiegeld in het textiel zelf, waarbij sterkere of zachtere slagen van het kirkit-gereedschap de dichtheid van patronen bepalen.
De kunstenaar ontwikkelde een onderscheidende techniek en zei dat hij een systeem creëerde dat het mogelijk maakt te weven “alsof er draden in de ruimtes tussen twee draden zitten”, waardoor kleuren realistischer in elkaar overvloeien. Deze methode, die nu onder zijn naam aan universiteiten wordt onderwezen, is een erkend systeem geworden.
Neziroğlu voegde eraan toe dat zijn volgende grote project in New York zal plaatsvinden, waar hij zich voorbereidt op een nieuwe tentoonstelling terwijl hij weefgemeenschappen in heel Türkiye blijft ondersteunen.
