Türkiye neemt een wet aan die het defensiepact van Mekka goedkeurt

Türkiye neemt een wet aan die het defensiepact van Mekka goedkeurt

Een wet die de ratificatie door Türkiye van een gezamenlijk defensiepact met Saoedi-Arabië en Pakistan goedkeurt, werd op 14 november van kracht, na publicatie in de Staatscourant.

De Mecca Joint Defense Agreement, ondertekend in de Saoedische stad op 7 augustus, behandelt een externe gewapende aanval op een van de drie landen als een aanval op allemaal.

Het parlement keurde de wet op 5 november goed met 279 stemmen voor en 119 tegen.

In de overeenkomst is bepaald dat deze in werking treedt wanneer het laatste ratificatieinstrument bij het secretariaat wordt nedergelegd.

Vice-minister van Buitenlandse Zaken Levent Gümrükçü vertelde op 27 oktober aan een parlementaire commissie dat Saoedi-Arabië en Pakistan hun binnenlandse goedkeuringsprocedures hadden afgerond en de andere partijen formeel op de hoogte hadden gesteld.

Volgens de voorziening voor collectieve defensie beloven de leden onmiddellijke hulp aan een land dat te maken krijgt met een gewapende aanval of militaire agressie.

De reikwijdte en aard van die hulp, met inbegrip van de militaire vermogens, zouden worden bepaald na een beoordeling van de behoeften en de beschikbare middelen.

klasse = “cf”>

In de toelichting die aan het parlement is voorgelegd, staat dat de bepaling niet automatisch in werking treedt.

Beslissingen zouden overleg en overeenstemming vereisen, waarbij elk land handelt in overeenstemming met zijn grondwet, nationale wetgeving en besluiten van zijn bevoegde autoriteiten.

Het pact behoudt ook de rechten en plichten van de landen onder bestaande internationale overeenkomsten.

Tijdens het parlementaire debat zei Hulusi Akar, voorzitter van de Defensiecommissie, dat dit een aanvulling was op het NAVO-lidmaatschap van Türkiye en dat voor elke inzet van Turkse troepen toestemming van het parlement nodig zou zijn.

Naast de collectieve defensie omvat de overeenkomst ook gezamenlijke productie, het delen van technologie en onderzoek en ontwikkeling in de defensie-industrie.

Het beoogt samenwerking tussen fabrikanten en onderzoeksinstellingen, inclusief het opleiden van gespecialiseerd personeel en het uitwisselen van technische expertise.

Militaire samenwerking zou personeelsuitwisselingen, gezamenlijke training en oefeningen omvatten om het vermogen van de strijdkrachten van de drie landen om samen te opereren te verbeteren.

Het pact roept ook op tot nauwere samenwerking op het gebied van terrorismebestrijding, ook op operationeel niveau.

klasse = “cf”>

Inlichtingen zouden worden uitgewisseld via onderling overeengekomen veilige kanalen, met inachtneming van de vereisten op het gebied van vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.

Logistieke bijstand kan wapens, munitie, brandstof, reserveonderdelen en andere uitrusting omvatten tijdens vredestijd, oorlog of noodsituaties, afhankelijk van beschikbaarheid en compatibiliteit.

Een Strategisch Politiek en Defensiecomité, bestaande uit de ministers van Buitenlandse Zaken, de ministers van Defensie en de militaire chefs van de landen, heeft de taak de samenwerking te sturen en obstakels voor de implementatie aan te pakken.

klasse = “cf”>

De commissie komt twee keer per jaar bijeen en de gastheertaken rouleren onder de leden. Indien nodig kunnen de leiders van de landen ook jaarlijks bijeenkomen.

De overeenkomst voorziet in een secretariaat gevestigd in Saoedi-Arabië, onder leiding van een secretaris-generaal met een ambtstermijn van drie jaar die rouleert onder de oprichtende leden.

De eerste secretaris-generaal zal de Pakistaanse nationaliteit hebben.

De drie oprichtende leden moeten het eens worden over de regelingen voor de toelating van andere landen.

Het pact heeft geen vervaldatum. Een lid kan zich terugtrekken zodra er tien jaar zijn verstreken na de inwerkingtreding ervan, op voorwaarde dat het de andere partijen hiervan ten minste drie maanden schriftelijk op de hoogte stelt via diplomatieke kanalen.

Intrekking of beëindiging zou geen gevolgen hebben voor eerder overeengekomen projecten die al aan de gang zijn, terwijl de verplichtingen om geheime informatie te beschermen zouden blijven bestaan.