Opgravingen van Teos werpen licht op de 2200 jaar oude geschiedenis
Teos stond bekend om zijn kenmerkende marmer, historisch Lucullus-marmer genoemd en modern bekend als Africano-marmer.
Voortdurende opgravingen en restauratiewerkzaamheden in de oude stad Teos in de westelijke provincie Izmir, het Seferihisar-district, werpen licht op het politieke, educatieve en culturele leven van de antieke wereld en leggen sporen bloot die zich uitstrekken van de commandanten van Alexander de Grote tot Romeinse keizers.
klasse = “cf”>
Teos, gelegen in Sığacık, was ooit een belangrijk centrum van handel, kunst en denken in de mediterrane wereld. Met twee havens in het noorden en zuiden trok de oude Ionische stadstaat kooplieden, kunstenaars, denkers en machtige politieke figuren aan.
In het hart van de stad staat een ongeveer 2200 jaar oud raadsgebouw, waar burgerlijke beslissingen werden genomen, koninklijke verzoeken werden besproken en studenten examens aflegden in muziek en basisvakken. Het gebouw organiseerde later culturele evenementen nadat er tijdens de Romeinse tijd een podium aan werd toegevoegd.
Sinds 2010 worden er opgravingen en restauratiewerkzaamheden uitgevoerd. Musa Kadıoğlu, hoofd van de opgravingen van Teos, zei dat uit inscripties die in het raadsgebouw zijn gevonden blijkt dat het niet alleen als politieke bijeenkomst diende, maar ook als een educatief en cultureel centrum.
Het gebouw, een van de best bewaarde openbare gebouwen van de stad, had een capaciteit van ongeveer 800 personen en 17 rijen zitplaatsen. Toen in 2010 met de systematische opgravingen werd begonnen, waren er slechts een paar stappen zichtbaar, maar door de restauratiewerkzaamheden is de architectonische structuur ervan grotendeels onthuld. Het grootste deel van de werkzaamheden is in 2026 voltooid.
Een van de belangrijkste documenten die bij Teos zijn ontdekt, is een inscriptie over de onderwijsstichting Polythros. Ongeveer 2200 jaar geleden schonk een rijke inwoner genaamd Polythros 34.000 drachmen om een stichting op te richten die het onderwijs voor kinderen ondersteunt.
klasse = “cf”>
De stichting ondersteunde het onderwijs aan vrijgeboren jongens en meisjes. Volgens de inscripties studeerden de studenten lezen, schrijven, grammatica, literatuur en muziek, naast lichamelijke opvoeding en militaire training.
De gegevens bevatten ook details over de verantwoordelijkheden en salarissen van leraren, evenals regels voor het oplossen van geschillen tussen docenten. Muziekleraren die snaarinstrumenten onderwezen, ontvingen de hoogste salarissen. Examens in muziek en basisvakken werden afgenomen in het raadsgebouw, terwijl examens voor lichamelijke opvoeding en militaire training zouden hebben plaatsgevonden in het gymnasium van de stad.
De eis van een koning om een standbeeld
Inscripties en brieven in verband met de Seleucidische koning Antiochus III werpen licht op de diplomatieke betrekkingen van Teos aan het einde van de derde eeuw voor Christus. De koning verleende de stad privileges, waaronder autonomie, belastingvrijstellingen en het recht op asiel.
klasse = “cf”>
In ruil daarvoor verzocht Antiochus III dat er elk jaar een bronzen beeld van hem zou worden opgericht in het gemeentegebouw en zou worden versierd met seizoensfruit, zei Kadıoğlu.
Sokkels en inscripties uit de Romeinse tijd onthullen ook de invloed van vooraanstaande lokale families en hun rol in het sociale en religieuze leven van de stad.
Teos stond ook bekend om zijn kenmerkende marmer, in oude bronnen Lucullus-marmer genoemd en tegenwoordig ook bekend als Africano-marmer. De steen, gewonnen uit lokale steengroeven, onderscheidt zich door zijn donkere aderen en gevarieerde kleuren, en werd gebruikt in architecturale decoratie in het hele Romeinse rijk. Sporen ervan zijn ook aangetroffen in de vloer van het gemeentegebouw.
klasse = “cf”>
Een ander belangrijk bouwwerk in Teos is de Tempel van Dionysus, gewijd aan de god van de wijn, vruchtbaarheid en feestvreugde. Toegeschreven aan de beroemde oude architect Hermogenes, werd de tempel ook genoemd in de geschriften van de Romeinse architect en ingenieur Vitruvius.
Opgravingen die sinds 2010 zijn uitgevoerd, hebben aangetoond dat de tempel in opeenvolgende fasen werd uitgebreid in plaats van herhaaldelijk verwoest en herbouwd door aardbevingen, zoals eerder werd gedacht.
Het oorspronkelijke, kleinere bouwwerk werd later tijdens het bewind van de Romeinse keizer Hadrianus vergroot met de toevoeging van een omringende colonnade van zes bij elf kolommen. Het bouwproces duurde ongeveer 360 jaar.
Het overgebleven hoofd van een monumentaal cultusbeeld van Dionysus meet ongeveer 82 centimeter, wat erop wijst dat het volledige beeld ongeveer vijf meter hoog kan zijn geweest.
Opgravingen van HH 2026 brengen nieuwe vondsten aan het licht
Een van de belangrijkste opgravingsgebieden in 2026 was de Tempel van Roma en Augustus. Archeologen hebben nieuwe monumentenbases rond de tempel geïdentificeerd, hoewel de identiteit van de figuren die ze ooit ondersteunden onbekend blijft.
Dertien inscripties werden ook gevonden op architecturale blokken die uit eerdere gebouwen waren verwijderd en hergebruikt als funderingsstenen op het geplaveide plein voor de tempel. De inscripties geven informatie over de eerdere politieke en sociale relaties van Teos.
Onder de namen die in de inscripties worden genoemd, bevond zich Parmenion, een van de prominente commandanten van Alexander de Grote. Uit andere gegevens blijkt dat Teos rechters uit Milete, Smyrna en Mytilene uitnodigde om bepaalde openbare geschillen te beslechten en zowel de rechters als de steden die hen hadden gestuurd, eerde.
Een andere belangrijke ontdekking was een marmeren portret van Antinous, een naaste medewerker van keizer Hadrianus. Kadıoğlu beschreef het bijna levensgrote portret als bijzonder belangrijk vanwege de zeldzaamheid ervan onder de bekende voorbeelden uit Anatolië.
Samen met fragmenten van inscripties suggereert het portret dat het heiligdom in de tweede eeuw na Christus in verband werd gebracht met Roma, Augustus en Antinoüs.
Naast zijn politieke en commerciële belang was Teos een prominent centrum van het artistieke en intellectuele leven. Het was de geboorteplaats van de lyrische dichter Anacreon en werd een belangrijk knooppunt voor de podiumkunsten via de vereniging Artists of Dionysus.
De stad bloeide vanaf de zesde eeuw voor Christus en ontwikkelde zich vooral tijdens de Hellenistische periode tot een ontmoetingsplaats voor handel, kunst en denken.
Tegenwoordig brengen voortdurende opgravingen en restauratiewerkzaamheden de gelaagde geschiedenis van de stad weer in beeld. In het grotendeels gerestaureerde raadsgebouw worden culturele en artistieke evenementen georganiseerd, waardoor het eeuwenoude bouwwerk na meer dan tweeduizend jaar weer in het openbare leven komt.
