Kayseri’s 133 jaar oude school houdt de educatieve erfenis levend
Het National Struggle Museum in de school toont talrijke artefacten die de bijdrage van Anatolië aan de Onafhankelijkheidsoorlog documenteren. (AA-foto)
De iconische Taş Mektep (stenen school) in centraal Türkiye, doordrenkt van 133 jaar geschiedenis, blijft nieuwe generaties opleiden en houdt tegelijkertijd de herinnering levend aan de studenten die het ultieme offer brachten tijdens de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog.
klasse = “cf”>
De school, officieel bekend als Kayseri High School, werd opgericht tijdens het Ottomaanse tijdperk in 1893 en behoort tot de al lang bestaande onderwijsinstellingen van het land. De geschiedenis ervan wordt ook herdacht in het National Struggle Museum, dat in 2016 door de Kayseri Metropolitan Municipality in een deel van het schoolgebouw werd opgericht.
De geschiedenis van de instelling begon tijdens het bewind van de Ottomaanse sultan Abdulhamid II, toen er plannen werden gemaakt om middelbare scholen op te richten in verschillende Anatolische steden.
De school kende een scherpe daling van het aantal inschrijvingen toen het Ottomaanse Rijk deelnam aan de Balkanoorlogen en de Eerste Wereldoorlog, waarbij het aantal studenten daalde tot 49. Tijdens de Gallipoli-campagne studeerden slechts negen studenten af.
Toen in 1919 de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog begon, sloten mensen uit het hele land zich bij de strijd aan. Terwijl de Griekse troepen tot aan Haymana oprukten, besloot de Turkse Grote Nationale Vergadering op 24 juli 1921 haar hoofdkwartier naar Kayseri te verplaatsen. De middelbare school was bereid parlementaire zittingen te organiseren, maar het plan werd verlaten na de Turkse overwinning in de Slag om Sakarya.
De school kon in 1921 geen klas afstuderen omdat de ouderejaarsstudenten zich vrijwillig hadden aangemeld voor militaire dienst en waren omgekomen in de Slag om Sakarya. Dichter Faruk Nafiz Çamlıbel, die in 1922 op de school werd aangesteld en daar twee jaar literatuur doceerde, schreef het volkslied van de Kayseri High School ter nagedachtenis aan de gevallen studenten.
klasse = “cf”>
In de afgelopen decennia heeft de instelling prominente figuren uit het Turkse openbare leven opgeleid, waaronder de voormalige presidenten Turgut Özal en Abdullah Gül, maar ook kunstenaars, politici, wetenschappers en hoge staatsfunctionarissen.
Het National Struggle Museum toont nu talloze artefacten die de bijdrage van Anatolië aan de Onafhankelijkheidsoorlog documenteren.
‘Een school die geschiedenis heeft geschreven’
Coşkun Esen, provinciaal directeur van het nationale onderwijs van Kayseri, vertelde aan Anadolu Agency dat de school een van de meest gevestigde middelbare scholen van Türkiye was, met een geschiedenis van 133 jaar.
Esen benadrukte de rol die studenten naast de Turkse natie speelden tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Onafhankelijkheidsoorlog en zei dat de ouderejaarsstudenten van de school waren vermoord voordat ze hun diploma hadden ontvangen.
klasse = “cf”>
“Dit is niet louter een onderwijsinstelling. We kunnen spreken van een school en een generatie die deelden in het vormgeven van het lot van een natie”, zei Esen, eraan toevoegend dat studenten hadden bijgedragen aan de eenheid, vrijheid en onafhankelijkheid van het land terwijl ze nog op school zaten.
Esen merkte op dat twee Turkse presidenten aan de instelling waren afgestudeerd. Özal, de achtste president van Türkiye, en Gül, de elfde president, behoorden tot de alumni, naast talrijke ministers, staatslieden, kunstenaars en wetenschappers.
Huidige studenten waren er ook trots op dat ze de historische school bezochten.
klasse = “cf”>
Buğlem Şen uit de twaalfde klas zei dat het een onbeschrijfelijk gevoel was om te weten dat prominente figuren als Özal, Çamlıbel en zanger Emel Sayın door dezelfde gangen hadden gelopen.
“Voor mij is dit een school van degenen die geschiedenis hebben geschreven, niet van degenen die zich overgaven”, zei Şen, die het bijwonen als een voorrecht omschreef.
Een andere leerling, Ömer Türk, zei dat hij de geschiedenis van de school waardeerde en merkte op dat zowel zijn leraren op de basisschool als op de middelbare school aan de instelling waren afgestudeerd.
Hij zei dat het betekenisvol was om mensen te zien naar wie hij opgroeide toen hij opgroeide tussen de alumni van de school, en voegde eraan toe dat ook hij hoopte af te studeren aan de Kayseri High School.
