De historische Vefa High School brengt het moderne Turkiye naar voren
AA-foto
De gangen van de Vefa High School in de historische wijk Fatih van Istanbul dragen de voetsporen van de schemering van een imperium en de dageraad van een moderne republiek.
klasse = “cf”>
Opgericht in 1872 als de “Dersaadet İdadi-i Mülkiye-i Şahane (de keizerlijke burgerlijke middelbare school van Istanbul)” onder Ottomaanse heerschappij, is dit historische instituut een van de oudste scholen van Türkiye, die 19e-eeuwse tradities naadloos overbrugt met het digitale tijdperk.
De geschiedenis van Vefa weerspiegelt de veerkracht van Türkiye, die oorlogen, politieke verschuivingen en de geboorte van een moderne republiek heeft doorstaan. Door de generaties heen heeft de iconische school de intellectuele en culturele elite van het land opgeleid, waaronder literaire reuzen Reşat Nuri Gültekin en Peyami Safa, evenals de legendarische acteurs Kemal Sunal en Şener Şen.
Vefa High School ziet er vandaag de dag heel anders uit dan in het Ottomaanse begin. De campus is gerestaureerd met steun van alumni en publieke middelen na de aardbeving in Düzce in 1999 en beschikt over een historische slaapzaal met 112 bedden, ontworpen door de beroemde architect Mimar Kemalettin – een staand architectonisch monument dat nu topstudenten huisvest.
Een deel van de Şehzade-moskee op de campus wordt, samen met de Şehit Ali Paşa-bibliotheek, gebruikt voor educatieve doeleinden. Van deze ruimtes is de bibliotheek in het gastenverblijf vernoemd naar Prof. Dr. İlber Ortaylı, een van de meest vooraanstaande geleerden van het moderne Türkiye.
De school werkt nu volgens een vijfjarig model met een voorbereidend jaar en is volledig de 21e eeuw binnengestapt door haar klaslokalen uit te rusten met moderne multimediatechnologie.
klasse = “cf”>
Met 730 huidige studenten bewijst Vefa dat echt erfgoed gaat over evolueren terwijl je je roots onthoudt. Het blijft een tijdloos symbool van het Turkse onderwijs, wat bewijst dat geschiedenis niet alleen een onderwerp is om te bestuderen, maar een traditie die geleefd moet worden.
