De EU wil nieuwe instrumenten ontwikkelen om de Chinese exportoverstroming aan te pakken
De EU-leiders zijn tijdens gesprekken overeengekomen dat het blok een versterkte handelsbescherming moet ontwikkelen om een sterke stijging van de Chinese export, die door Brussel als een existentiële bedreiging voor de Europese industrie wordt beschouwd, te beteugelen, en tegelijkertijd moet streven naar een “constructieve dialoog” met Peking.
klasse = “cf”>
Er bestaat in de Europese Unie een groeiende consensus dat zij te afhankelijk is van China, en Brussel vreest dat dit haar kwetsbaar maakt voor mogelijke dwang- en aanbodschokken.
Het handelstekort van het 27-landenblok in goederen bedroeg vorig jaar ongeveer 360 miljard euro ($413 miljard), wat betekent dat de Chinese export die van de EU scherp overtrof.
Tijdens een twee uur durend topdiner in Brussel op 18 juni bespraken de leiders hoe de EU de onevenwichtigheid zou kunnen aanpakken, en of het blok zijn arsenaal moest vergroten.
Nadat de gesprekken op 19 juni vroegtijdig waren beëindigd, zei een EU-functionaris dat de leiders de commissie de opdracht hadden gegeven om “een constructieve dialoog te blijven voeren met onze belangrijkste economische partners”, maar zei niet rechtstreeks China.
Ze vroegen de uitvoerende macht ook “om de toolbox op het gebied van handelsbescherming te ontwikkelen en uiteindelijk aan te vullen” en ervoor te zorgen dat de EU “alle instrumenten heeft die ze nodig heeft om haar belangen te verdedigen en risico’s te verminderen”, aldus de functionaris.
Eén manier om het arsenaal van de EU te versterken zou het creëren van een nieuw instrument kunnen zijn om sectorspecifieke tarieven op te leggen, zoals chemicaliën of groene technologie, waarmee een pagina uit het draaiboek van president Donald Trump kan worden gehaald.
klasse = “cf”>
De Franse president Emmanuel Macron riep vorige maand op tot een “Europees equivalent van Sectie 301” – het handelsinstrument dat Trump heeft gebruikt om verregaande tarieven vast te stellen – met het argument dat de “soevereiniteit van Europa op het punt staat
inzet.”
Duitsland heeft tot nu toe een voorzichtige houding aangenomen omdat zijn economie meer is blootgesteld aan mogelijke vergeldingsmaatregelen, terwijl Spanje heeft geprobeerd spanningen te vermijden terwijl het Chinese investeringen najaagt.
Maar Berlijn leek de Franse manier van denken te gaan volgen.
