Een tafel ter waarde van een miljoen!
De afgelopen jaren is Barcelona een stad geworden die ik regelmatig bezoek. Interessant genoeg is het vaak voor een congres of een evenement, zelden alleen voor het plezier. Dat betekent dat ik altijd haast heb en nooit de tijd vind om wat vrije tijd te plannen om te genieten. Elke keer zeg ik tegen mezelf: ik moet terugkomen, gewoon om van deze prachtige stad te genieten. Deze keer is er weer geen vrije tijd; de gelegenheid is vreemd genoeg een ski-evenement, in de Spaanse Pyreneeën, voor de jaarlijkse bijeenkomst van de Ski Club of International Journalists (SCIJ). Dankzij het Spaanse team houden we ons 71e jaarevenement in Boi Taüll, een verborgen parel in Vall de Boi, de vallei bezaaid met uitzonderlijke Romaanse kerken uit de 11e en 12e eeuw die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staan.
Centraal en toch rustig elegant
Terwijl ik deze woorden schrijf tijdens mijn rechtstreekse vlucht van Ankara naar Barcelona, ben ik erg enthousiast over het bezoeken van deze unieke regio, en natuurlijk over het weer op pad gaan op de pistes. Ik zal mijn best doen om de crosscountryrace te vermijden, op advies van mijn arts, en me vrijwillig aanmelden bij de soeptroep om soep te koken voor de racers. Terwijl de vlucht vertrekt, droom ik over mijn recente bezoek aan Barcelona in november. Het hoogtepunt van die reis was ons verblijf in het Monument Hotel, en een onvergetelijke eetervaring die we daar hadden. Het elegante vijfsterrenpand is gevestigd in een monumentaal pand, op een toplocatie aan de Passeig de Gràcia, het winkeladres voor veel luxe merken. Terwijl ik in de stille lobby van mijn welkomstcava dronk, hoorde ik een paar keer Turks gefluister. Blijkbaar hebben veel Turkse klanten de plek al ontdekt; eigenlijk zijn er veel Turken die van Barcelona hun tweede thuis maken. De uitzonderlijke locatie van het hotel komt misschien het beste tot uiting op het dak, een ideale plek voor een gratis drankje; het uitzicht over de daken van Barcelona, en vooral het bijna face-to-face zicht op Gaudí’s meesterwerk Casa Battló, is een genot. Het ontbijt wordt ook op het dak geserveerd, goed voor een lekker luchtig begin van een heerlijke zonnige dag; Als alternatief kun je relaxen bij het zwembad op het dak, maar in november had ik gewoon geen zin in een duik.
Culinaire ervaring op hoog niveau
Het Monument Hotel is misschien een juweeltje in het hart van Barcelona, maar het echte juweeltje is de culinaire ervaring die het biedt. Het met drie Michelinsterren bekroonde restaurant Lasarte is een schat om te ontdekken, maar er is zelfs nog een geheim: “Il Milione.” Het is niet een ander restaurant, maar een enkele tafel die zich in een mezzanine bevindt die uitkijkt op de keuken, die alleen bereikbaar is via een trap vanuit restaurant Lasarte. Het voelt als een spelonkachtige, verborgen schatkamer. De titel is niet willekeurig gekozen; het vertegenwoordigt de unieke exclusiviteit en de hoogwaardige culinaire ervaring die het belooft. Terwijl je door het glimlachende, vriendelijke personeel de trap op wordt geleid, voel je je meteen op een heel bijzondere manier verwend. Dan stap je in een bijna theater- of opera-achtige proefervaring die urenlang zal duren. Met elke stap en elke smaak die op tafel komt, is er een andere zintuiglijke ervaring, een andere handeling die het verhaal voedt dat gebaseerd is op de zee, het land, het bos en de bergen. Beginnend met oesters uit de zee en vergulde boter en kaviaar, voel je dat dit een uitzonderlijke proeverij is. Terwijl je door creatief gepresenteerde borden bladert, vergeet je de tijd. Ik moet bekennen dat we een beetje verbaasd waren toen we beseften dat onze lunch ruim vijf uur duurde.
Deze unieke ervaring is een Lasarte-verkenning, bedacht door de iconische Spaanse chef-kok Martín Berasategui en zijn Italiaanse chef-kok Paolo Casagrande. Lasarte werd in 2017 bekroond met 3 Michelin-sterren, als eerste restaurant in Barcelona dat 3 sterren ontving. Casagrande komt uit Treviso, de regio Veneto, en Berasategui komt uit Baskenland; hun wederzijdse genegenheid voor de zee komt naar voren in de menukaarten van zowel Lasarte als Il Milione, bij uitstek geschikt voor Barcelona, een stad die de Middellandse Zee omarmt. In zekere zin ontmoeten hun Baskische en Veneto-culinaire achtergronden elkaar in Catalonië en weerspiegelen ze de typische Catalaanse surf- en turf-smaken van de zee en de bergen. Toen ik Lasarte een paar jaar geleden voor het eerst bezocht, stond er op het menu veel zeevruchten, maar met respect voor mijn allergieën boden ze echt creatieve alternatieven, waardoor ik me speciaal voelde, en bij Lasarte gaat het erom dat jij je speciaal voelt. Een speciale vermelding gaat dan naar het diensthoofd en sommelier Joan Carles Ibáñez. Zijn grote glimlach en bewust gastvrije houding omhelzen je vanaf de eerste stap naar het restaurant, en je voelt je veilig en verwend in zijn aanwezigheid. Tegenwoordig is dit een zeldzame kwaliteit die je in de horecasector tegenkomt. Hij is absoluut de maestro van de show in zowel Lasarte als Il Milione, twee eetervaringen waar ik nog steeds van droom.
Mijn droom eindigt wanneer mijn vliegtuig landt, nu is het tijd om nog een keer te proeven van deze prachtige stad, een cava of een vermouth misschien, en natuurlijk wat gebakken padron-pepers, olijven en patatas bravas om mee te nemen. Hola Barcelona, ik ben er weer!
