‘Te koop’-bord op de geboorteplaats van de dichter wakkert het debat over cultuurbehoud aan
Het ouderlijk huis van Orhan Veli Kanık, een van de grondleggers van de moderne Turkse poëzie, staat te koop in Istanbul, wat aanleiding geeft tot een golf van publieke reacties en een hernieuwd debat over het behoud van het literaire erfgoed van het land.
Het houten landhuis in de wijk Beykoz, aan de Aziatische kust van Istanboel, staat op de markt voor ongeveer 80 miljoen Turkse lira (ongeveer 1,8 miljoen dollar), volgens journalist Adil Bali, die voor het eerst brede aandacht op de verkoop vestigde via een bericht op sociale media.
Het huis met drie verdiepingen, gelegen aan de İshak Ağa-straat in de historische wijk Yalıköy, wordt algemeen erkend als de geboorteplaats van de dichter, die daar op 13 april 1914 werd geboren.
Kanık is vooral bekend als medeoprichter van de Garip-beweging, een revolutionaire stroming in de Turkse literatuur die sierlijke Ottomaanse poëtische conventies verwierp ten gunste van alledaagse taal en stedelijk realisme.
Zijn gedichten, waaronder de iconische zin ‘Ik luister met mijn ogen dicht naar Istanbul’, behoren nog steeds tot de meest geciteerde gedichten in de Turkse literaire cultuur.
In zijn post beschreef Bali het zien van een bord ‘Te koop’ op de houten gevel van het geregistreerde historische gebouw, waarbij hij zich afvroeg of wat er werd verkocht louter privé was of ‘een fragment van de herinnering aan Istanbul’.
Later ging hij dieper in op zijn persoonlijke blog, met het argument dat de structuur meer vertegenwoordigt dan een stuk onroerend goed. “De geboorteplaats van een dichter is niet alleen een adres”, schreef hij, “maar het startpunt van een cultuur.”
Het huis, gekenmerkt door traditionele burgerlijke architectuur uit het Ottomaanse tijdperk, beschikt over drie verdiepingen, een tuin en een panoramisch uitzicht over de Bosporus.
Het werd oorspronkelijk gekocht door de grootvader van Kanık en was eigendom van zijn grootmoeder. Het gezin woonde er tot begin jaren dertig. Nadat het gezin was verhuisd, veranderde het pand van eigenaar.
De historische betekenis van het gebouw werd tussen 2004 en 2009 formeel gedocumenteerd door de gemeente, toen onderzoek de connectie met de dichter verduidelijkte.
