5000 jaar oude zilveren sieradenschat werpt licht op het verleden van İzmir
De opgravingen bij de Bayraklı-heuvel hebben sporen blootgelegd van een georganiseerde stedelijke indeling die teruggaat tot de zevende eeuw voor Christus. (AA-foto)
Archeologische opgravingen in de oude stad Smyrna in het Bayraklı-district van Izmir werpen licht op de 5000-jarige geschiedenis van de regio en onthullen bewijs van vroege stadsplanning, metaalbewerking en handel.
klasse = “cf”>
De opgravingen bij de Bayraklı-heuvel, een van de vroegste nederzettingen van Izmir, hebben sporen blootgelegd van een georganiseerde stedelijke indeling die teruggaat tot de zevende eeuw voor Christus, inclusief kruisende straten, openbare gebouwen, productiegebieden, afvalwaterkanalen en verdedigingsmuren gebouwd zonder mortel.
Een van de belangrijkste ontdekkingen was een schat aan zilveren sieraden die in 2019 werd opgegraven. De collectie, die ongeveer 406 gram woog, werd gevonden in een pot in een laag uit de vroege bronstijd en omvat spiraalringen, voorhoofdsbanden en sieraden gemaakt met behulp van granulatietechnieken.
Aylin Ümit Erdem, hoofd van de Bayraklı-opgravingen en professor aan de Ege Universiteit, zei dat de vondsten belangrijk bewijs vormen van de vroege economische betrekkingen en metaalbewerkingsactiviteiten van de nederzetting. Soortgelijke voorwerpen zijn gevonden in de schatten van Troje en bieden aanwijzingen voor verbindingen tussen oude nederzettingen.
De indeling van de stad ontwikkelde zich vooral vanaf de zevende eeuw voor Christus, waarbij de hoofdstraten werden doorsneden door kleinere wegen en gebieden met verschillende functies. De opstelling wordt beschouwd als een vroeg voorbeeld van het rasterplan dat later werd geassocieerd met de oude Griekse stedenbouwkundige Hippodamus.
klasse = “cf”>
Athena Street, een van de belangrijkste verkeersaders van de stad, verbond de nederzetting met een monumentale oostelijke toegangspoort en bleef in gebruik langs dezelfde route van de zevende eeuw voor Christus tot het einde van de vierde eeuw voor Christus. De nabijgelegen Tempel van Athena, gebruikt vanaf de zevende eeuw voor Christus, behoort tot de vroege stenen tempels van West-Anatolië.
De verdedigingsmuren onthullen ook geavanceerde bouwtechnieken. Archeologen hebben drie fasen van vestingwerken geïdentificeerd die dateren uit de negende, achtste en zevende eeuw voor Christus. Stenen blokken werden zonder mortel in elkaar gezet, terwijl de oostelijke ingang een kenmerkende poort had, ondersteund door een enkele toren en verbonden met de stad via een helling.
Bij opgravingen zijn ook afvalwaterkanalen blootgelegd die door huizen lopen en een groot waterkanaal onder de oprit die naar de monumentale poort leidt. Sommige terrassen in het oostelijke deel van de nederzetting zijn mogelijk gebouwd om het gebied tegen overstromingen te beschermen.
Bewijs van handel en productie
klasse = “cf”>
Vondsten zoals tarwe, gerst, botten van dieren, maalstenen en opslagvaten wijzen op het belang van de landbouw en veeteelt in het oude Smyrna. Verbrande schelpen gevonden in haarden en asafzettingen geven aan dat zeevruchten ook deel uitmaakten van het dieet.
Spindelkransen en weefgetouwgewichten gemaakt van terracotta en steen getuigen van de textielproductie, terwijl de zilveren sieraden geavanceerde metaalbewerking suggereren.
Volgens Erdem wijst archeologisch bewijs erop dat Smyrna contacten onderhield met het binnenland van Anatolië, het vasteland van Griekenland, de Egeïsche eilanden, de Balkan en de Levantkust.
De oude stad wordt ook geassocieerd met Homerus, traditioneel beschouwd als de auteur van de ‘Ilias’ en de ‘Odyssee’. Sommige oude schrijvers zeiden dat Homerus in de achtste eeuw voor Christus in Smyrna woonde, toen de nederzetting zich op de Bayraklı-heuvel bevond, voordat de stad later richting Kadifekale trok.
klasse = “cf”>
De opgravingen in 2026 concentreren zich op lagen uit de Bronstijd, een groot openbaar gebouw uit de vierde eeuw voor Christus en de noordelijke verdedigingslinie van de stad. Onderzoekers willen de vroegste fasen van de nederzetting verduidelijken en de omvang en ontwikkeling van de vestingwerken vaststellen.
